Leerstrategie

Hoe gestructureerd moet het zijn?

Tue, 18 Mar 2025 16:23:59 GMT

Niet iedereen houdt van structuur

Één van de dimensies van het leerstrategie onderzoek gaat over structuur behoefte. Zoals in de hoofdlijn al staat, heeft namelijk niet iedereen behoefte aan structuur in de aangeboden informatie of lesstof.

Onlangs had ik weer zo'n leerling met een lage score op "stappen denken"

Misschien moet ik eerste even uitleggen wat dat betekent. Stappen denken zegt iets over hoe belangrijk het voor iemand is dat de informatie of lesstof in logisch opeenvolgende stappen wordt aangeboden.

Iemand die in stappen denkt, wil graag beginnen bij stap 1 en pas daarna naar stap 2, vervolgens stap 3 en zo verder tot en met de laatste stap. Een beetje zoals we allemaal een boek lezen. We beginnen bij het voorwoord en eindigen bij het nawoord en daartussen lezen we het verhaal in de volgorde zoals de hoofdstukken aangeven, toch?

Maar hoeveel van ons lezen niet eerst op de achterkant de korte samenvatting? Om te kijken of het boek ons wel aanspreekt? Dat doen we toch allemaal?

En dat brengt mij bij de mensen die niet in stappen denken maar liever het totale plaatje eerst zien en dan pas kunnen inzoomen op de details. Zij lezen ook eerst de achterkant van het boek, net als iedereen. Maar het kan zomaar zijn dat zij na het voorwoord, eerst nog het nawoord lezen en vervolgens een beetje kriskras door het boek heen bladeren en zo af en toe wat stukken tekst lezen, om daarna pas te beginnen aan het echte lezen van het boek, te beginnen bij hoofdstuk 1.

En nu jullie dit zo lezen, kan het zomaar zijn dat een aantal van jullie denkt; verroest, dat doe ik ook .......

Dat in ons onderwijssysteem lesstof gestructureerd is opgebouwd, kan niet anders. Dat heeft ook alles te maken met het meetbaar en inzichtelijk maken van prestaties en niveaus van leerlingen, dus dan is het logisch dat daar structuur in zit. Zonder meetlat kunnen we niet meten, zo werkt het nu eenmaal.

Gelukkig kunnen we wel een beetje spelen met de manier waarop we die lesstof aanbieden.

Terug naar de leerling met de lage score op "stappen denken", de leerling met de lage structuurbehoefte. Voor zo'n leerling is het belangrijk dat die eerst duidelijkheid krijgt over waar al die lesstof die aangeboden gaat worden toe leidt. Wat gaat het eindresultaat zijn van al die inspanning.

Als voorbeeld gebruik ik dan altijd de legpuzzel (vandaar ook het plaatje).

Sommige mensen sorteren eerst alle stukjes van hetzelfde onderdeel in de puzzel, leggen die allemaal netjes op hoopjes apart en gaan dan per onderdeel, alles in elkaar puzzelen, tot de puzzel af is.

Voor de duidelijkheid, met de hoekjes en de randjes beginnen we natuurlijk allemaal.

Er zijn ook mensen, die kijken op het plaatje van de puzzel, gooien vervolgens alle stukjes op tafel, en beginnen gewoon.

Het mag duidelijk zijn dat de eerste groep, de groep is die een hogere structuurbehoefte heeft en dat de laatste groep, de groep is met een lagere structuur behoefte.

Nog en voorbeeld, die beter past bij het onderwijs; het bouwen van een muur.

Een bepaald vak leren, of dat nou een taal is of wiskunde en natuurkunde, is niets anders dan bouwstenen op elkaar stapelen. De leerkracht geeft de stenen aan en de leerlingen stapelen die op elkaar.

Voor stappen denkers is dat een hele fijne manier om lesstof aangereikt te krijgen. De leerkracht geeft precies aan welke steen ze krijgen en hoe ze hem in de muur moeten leggen.

Maar een niet-stappen denker, kan hier helemaal niks mee. Die moet namelijk eerst inzicht krijgen in wat voor een muur het moet gaan worden straks als alles klaar is. Zolang die leerling dat niet weet, blijven de stenen op een hoop op tafel liggen en komen niet in de muur terecht. Maar zodra de leerkracht zegt of het over een kasteelmuur, of een muur voor een villa gaat, dan kan de leerkracht alle stenen in één keer aanrijken aan deze leerling. Dan hoeft de leerkracht niet uit te leggen hoe en waar de stenen moeten komen want dat ziet de leerling gaandeweg vanzelf en uiteindelijk is het resultaat net als dat van alle andere klasgenoten. En meestal is zo'n leerling dan nog eerder klaar met bouwen ook.

Als je een leerling met een lage structuurbehoefte, op een heel gestructureerde manier lesstof aanbiedt, blijft alle lesstof in dat hoofd rondzweven, raakt zoek en verdwijnt.

Want, leren is niets anders dan de aangeboden lesstof en informatie zodanig opslaan in het brein, dat je het later kan terugvinden, reproduceren. Bijvoorbeeld bij een toets of examen, of nog later in je werk.

Nu merkte ik ook bij deze leerling weer een behoorlijke demotivatie en een negatief zelfbeeld. In het gesprek wat we samen hadden, bij het nabespreken en uitleggen van de scores, kwam duidelijk naar voren dat de leerling zichzelf dommer vond dan klasgenoten. Dat werd letterlijk gezegd en dat raakte mij. Vooral ook toen ik in de ogen van de leerling zag wat het deed.

Want dat is namelijk wat er in de klas gebeurd als alle andere leerlingen al heel druk in de weer zijn met stenen stapelen en jij als niet stappen denker, kan niet stapelen. Omdat je niet weet wat voor muur het moet worden.

Gelukkig kon ik deze leerling snel geruststellen en laten zien dat het allemaal niks te maken had met dommer dan de rest zijn. Maar het het alles te maken heeft met niet in stappen denken en dat dat bij meer leerlingen voor komt.

Dat was een hele opluchting.

En toen ik daarna ook nog ging uitleggen dat je ook aantekeningen kunt maken in de vorm van een mindmap, met plaatjes en pijlen en kleuren, kwamen er alweer wat pretlichtjes in die verdrietige ogen. En toen ik daarna óók nog vertelde dat het heel leuk is om, aan het begin van een lesperiode van 6 weken eens te bekijken welke opdrachten er aan het einde van die lesperiode gevraagd worden, zodat je een beeld krijgt van wat er van je verwacht wordt, én je misschien zelfs al een paar opdrachten kan maken, was het verdriet weg en waren er alleen nog pretlichtjes.

Nadat ik verslag had gemaakt en mijn adviezen had gemaild, werd ik gebeld door de moeder van deze leerling. En ik moet eerlijk zeggen dat het voor mij het meest bijzondere telefoongesprek was wat ik had in de laatste jaren.

Deze moeder had feilloos door wat ik bedoelde met mijn uitleg en begreep ook meteen waar de schoen wrong bij haar kind als het om leren ging.

Eerlijk gezegd zou het mij niet verbazen als deze leerling hoog begaafd blijkt te zijn en toen ik dat uitsprak in het gesprek met de moeder, vielen bij haar ineens alle puzzelstukjes op hun plek.

Of zij dat verder laten onderzoeken doet niet ter zake wat mij betreft. Mij boeit het nooit zo erg of een leerling iets heeft van ADHD, ADD, of hoogbegaafd is. Leerstoornissen als dyslexie of dyscalculie zijn wel belangrijk om te weten, maar verder ben ik niet zo van de stickertjes plakken. Ieder kind is anders, hoe dan ook. En deze moeder dacht er net zo over.

Wel stuurde ze mij, kort na ons telefoongesprek, een poster die ze voor haar kind had gemaakt op basis van de scores uit het leerstrategie onderzoek. Om haar kind een hart onder de riem te steken.

Als dat niet motiverend is. Geweldig. Deze moeder begrijpt het helemaal.

Het is de muziek die de toon maakt

Tue, 06 Sep 2022 15:32:05 GMT

Muziek tijdens het leren

Tijdens de gesprekken over hoe iemand het beste kan leren adviseer ik vaak ook om muziek te luisteren tijdens het leren. En daar heb ik een hele speciale reden voor.

Team muziek of team stilte?

De één zegt dat muziek helpt tijdens het leren. Maar een ander zegt dat het juist afleidend werkt.

Op internet vind je verder veel tegenstrijdige informatie over de effecten van muziek op je studievermogen. Klassieke muziek maakt je slimmer, geen muziek is het beste, draai muziek die je zelf leuk vindt, etc.

Hoe zit het nou?

Er is een hardnekkig gerucht dat het luisteren van klassieke muziek je slimmer zou maken. Dit wordt ook wel het ‘Mozart effect’ genoemd. Helaas is er geen wetenschappelijk bewijs dat deze bewering in stand houdt, klassieke muziek op zichzelf heeft dus geen effect op je IQ.

Muziek, niet alleen de klassieke versie, heeft wel een ander effect op je: het maakt je blij.

Mits je de muziek leuk vindt natuurlijk.

Je verbeterde humeur zorgt ervoor dat je zogenaamde ‘cognitieve prestaties’ verbeteren. Dit betekent onder andere dat je beter kunt nadenken, analyseren, concluderen en focussen.

En verder kan muziek helpen om meer energie te geven.

Ook maak je door muziek een soort schil om je heen, waardoor alle prikkels van buiten wegvallen.

Het helpt om irritante geluiden te filteren.

Maar in hoofdzaak helpt muziek focussen omdat het een goed gevoel geeft. Hoe meer positieve gevoelens je tijdens leren ervaart, hoe meer je van het leerwerk opsteekt en onthoudt.

Er is nog een effect wat muziek heeft op het leren en dat heeft te maken met de werking van de hersenen.

Hoe werkt het brein?

De hersenen werken door het verzenden van informatie tussen neuronen, door middel van elektrochemische pulsen, ook wel hersengolven.

Dit zijn kleine elektrische stroompjes die meetbaar zijn via het aantal trillingen of golven per seconde. Hersengolven worden uitgedrukt in Herz

Deze hersengolven zorgen ervoor dat je helder kunt denken, kunt anticiperen binnen gesprekken, focus kunt aanbrengen informatie kan opslaan en je kunt concentreren.

Mensen die regelmatig mediteren weten dat er bepaalde muziek is die hersengolven stimuleert en tegelijkertijd ook rust geeft.

In muziek die bedoeld is voor meditatie wordt gebruik gemaakt van het effect waarbij het rechter- en linkeroor naar verschillende frequenties luisteren. Het idee is dat dit de illusie wekt van een derde geluid - een ritmische beat - en neuronen in de hersenen sturen elektrische berichten met hetzelfde tempo als de denkbeeldige beat. Deze toon wordt binaural beat genoemd.

En binaural beats, dat weten we, geven de hersenen rust en zorgen ervoor dat we ons beter kunnen concentreren.

Wat veel mensen niet weten is dat ook de moderne muziek, al vanaf de ontwikkeling van de stereo opname techniek, aan het linkeroor een andere frequentie doorgeeft dan aan het rechteroor. Voorwaarde is hierbij uiteraard wel dat de luisteraar een koptelefoon of in-ear-plugs draagt anders gaat het effect verloren in de ruimte.

Dus ook de moderne muziek die we zelf graag luisteren brengt binaural beats op gang.

Uiteraard is het wel belangrijk dat het volume niet zodanig is dat de muziek door het hoofd knettert. Het stimuleren van hersengolven gebeurd het beste als het volume zodanig laag staat dat de muziek nauwelijks waarneembaar is.

Dus, team muziek of team stilte?

Doe mij maar muziek.

Opruimen

Tue, 07 Jun 2022 10:12:01 GMT

Het lijkt simpel en dat is het ook

Iedere keer als iemand mij gaat vertellen wat ik doe dan ben ik helemaal verbaasd wat men daar allemaal van maakt.

Dan gaat het over Leerstijlen, Leersystemen, Leerprocessen, Leermethoden, Leermanieren, Leereffect ......... en dan denk ik, waarom zo moeilijk?

Wat ik doe heeft te maken met opruimen.

��

Ieder brein heeft een eigen manier van informatie opruimen. En dat doet het zodanig dat het die informatie weer makkelijk kan terugvinden als dat wordt gevraagd.

Een goed voorbeeld is het opruimen van de eigen kamer. Als je dat zelf doet (de eigen manier) kan je later alles terugvinden. Maar zodra een ander dat doet (de aangeleerde of aangeboden manier) vind je niks meer terug. Of pas na heel lang zoeken.

Belangrijk is dus om uit te zoeken welke manier ons eigen brein gebruikt om informatie zodanig op te ruimen dat het kan worden teruggevonden als we daarom vragen.

�� !

Ik onderzoek aan de hand van een aantal vragen welke manier ons brein gebruikt om snel veel informatie zodanig op te bergen dat het makkelijk weer teruggevonden kan worden.

Bij een toets of examen én in ons dagelijks werk is dat erg handig om te weten.

��

Er zijn 8 manieren waaruit het brein kan kiezen en daarvan heeft het 3 voorkeuren.

Om erachter te komen welke manieren de voorkeur hebben laat ik kandidaten keuzes maken uit steeds 2 voorbeelden. Die voorbeelden kunnen gaan over gesproken tekst of over geschreven tekst, over berekeningen of plaatjes, over muziek of filmpjes.

In het onderzoek komt steeds de vraag welke van de 2 voorbeelden de voorkeur van de kandidaat heeft. En uiteindelijk komt daar een score uit. En die score vertelt wat de voorkeurmethode van het brein van die kandidaat is.

��

In ons algemene onderwijssysteem en ook in ons hele systeem van informatie overdragen, maken we voornamelijk gebruik van de manieren Lezen (dat is ook schrijven) en Luisteren, om informatie aan te bieden en op te ruimen.

Slechts 2 bijzondere scholen (Montessori/Dalton en de Vrije School/Vrije Universiteit) maken gebruik van het hele spectrum aan opbergmethoden.

Daarom zullen we een heleboel zelf moeten doen om ervoor te zorgen dat ons brein de informatie op de eigen voorkeurmanier aangeboden krijgt.

�� !

Aan de hand van de scores die de kandidaat heeft geef ik advies over hoe de kandidaat de informatieoverdracht zodanig kan sturen dat het brein het op de eigen voorkeurmanier kan opbergen.

Meteen al dezelfde dag kan de kandidaat met deze manieren aan de slag. En dan zie je die persoon ook meteen opleven.

Want zeg nou eerlijk, constant naar je eigen spullen moeten zoeken is toch hopeloos frustrerend!

Het is soms zo simpel!

Bingo!

Fri, 03 Jun 2022 16:10:50 GMT

Deze jongen heeft er alle talenten voor!

Zodra ik de mail zie die de zorgcoördinator leerlingen mij stuurt weet ik dat ik deze jongen al een keer gezien heb. Niet eens zo lang geleden. Op mijn vraag of er een reden is dat deze leerling weer het onderzoek doet komt geen antwoord.

Als de jongen binnenkomt herken ik hem direct en vraag hem waarom hij weer het onderzoek komt doen. Hij weet het niet, zegt hij. En hij weet ook niet meer precies of hij het onderzoek al eerder deed.

Als ik in mijn notitieblok de aantekeningen opzoek die ik vorig jaar maakte en ze hem laat lezen weet hij ineens weer dat hij het onderzoek maakte maar met mijn verslag en advies niets deed.

Dat deze jongen hoogbegaafd is weet ik al sinds het vorige onderzoek en ik vraag hem om de man af of hij wel iets had aan mijn advies of dat ze niet aansluiten bij wat hij zelf denkt nodig te hebben. Tenslotte kan ik ook de plank misslaan. Maar dat was het niet, zei hij.

Ik overleg met hem of het zinvol is om hem het onderzoek opnieuw te laten maken en hij geeft zelf aan dat hij dat wel wil.

Eerlijk gezegd ben ik blij met zijn keuze want dat geeft mij een beetje tijd om te bedenken wat ik hiermee moet en even snel de aantekeningen van de vorige keer erbij te pakken.

De uitkomsten wijken inderdaad niet echt af en ik besluit het bespreken ervan dit keer anders aan te pakken.

Ik vraag hem of hij zich verveelt in de klas.

Na constant langs me heen gekeken te hebben kijkt hij me ineens recht in de ogen ....... zoekt even ..... en zegt dan

"ja, eigenlijk wel".

Ik benoem zijn hoogbegaafd zijn en vraag of hij dat vervelend vindt.

Hij staart naar buiten en mompelt "ik ben ook autistisch en heb ook ADHD"

......... bingo! .......... gaat het door mij heen.

Hij doet me namelijk sterk denken aan Shaun Murphy (uit de tv serie The Good Doctor) en ook een beetje aan Steve Hawking. Dé Steve Hawking, natuurkundige, wiskundige.

Ik laat een stilte vallen zodat hij zelf even kan verwerken dat hij me dit vertelt heeft.

Ondertussen geef ik hem een tangle zodat hij daar wat mee kan friemelen en niet steeds van links naar rechts hoeft te kijken om mij te ontwijken maar kan focussen op zijn handen.

Autisme en ADHD heb je, dat ben je niet en daar hoef je dus niks mee. Daar kan je ook niks mee.

Hoogbegaafd ben je en daar moet je wel iets mee anders loop je vast.

Ik breng het gesprek op de verveling die hij ervaart en dan komt er ineens vanalles los.

Hij is een echte mathematicus.

Alles moet een vaste plek en vaste volgorde hebben en zelfs de kleinste details pluist hij uit in nog kleinere details.

Tot er geen spelt meer tussen te krijgen is.

En dat is dus wat hij nodig heeft.

De meest ingewikkelde formules en procedures moet hij op zijn eigen manier uitwerken en niet de uitwerkingen van bijvoorbeeld de leerkracht, of wat er in een boek staat, hoeven volgen.

Als hij ruimte krijgt om alle stappen te volgen zoals hij ze zelf uitpuzzelt krijgt hij uitdaging en kan hij zijn aandacht vasthouden.

Zeg maar Shaun Hawkings bezig met The Good Doctors Theory of Everything.

Hij vertelt dat hij alles uitwerkt op zijn computer vanwege de overzichtelijke mapjes. En omdat hij zo slordig en langzaam schrijft, dat hij zijn eigen handschrift niet kan lezen. En hij leest heel langzaam.

Als hij dat zegt gaat er bij mij een alarmbel af. Visuele stress??!

Ik geef hem een stuk tekst en laat hem een stukje lezen.

Dan leg ik er een groene leeslineaal op en hij merkt meteen dat dat veel beter gaat.

Om uit te proberen leg ik er een paarse leeslineaal op in plaats van de groene.

"Die is fijn" zegt hij meteen. "Het is net of er veel meer ruimte tussen de regels zit waardoor ik het veel beter kan lezen"

Als ik hem uitleg dat dat komt omdat het contrast tussen het witte papier en de zwarte letters wordt gedempt door de paarse gloed die eroverheen komt zegt hij "zo is lezen wel fijn"

We praten als afsluiting nog een tijdje door. Hij volgt nu VWO en haalt 3en en 4en terwijl hij dit niveau met 2 vingers in zijn neus zou moeten kunnen doorlopen. Hij blijft zitten dit jaar en het onderprikkeld worden kan volgend jaar nog groter zijn als hij de ruimte die ik net beschreef niet krijgt.

Als ik hem vraag waarom hij geen Gymnasium gaat doen is zijn antwoord "vanwege de talen, Grieks en Latijn".

Hij vertelt dat hij arts wil worden. Huisarts ofzo.

Maar ik zie deze jongen met alle gemak een prof worden in de micro neuro chirurgie .... ofzo.

Hij heeft er alle talenten voor!!

Als ik hem dat vertel kijkt hij me aan en ik krijg een smile van oor tot oor.

Visuele stress

Tue, 31 May 2022 13:28:26 GMT

Als alle letters dansen

Ik heb er al vaker over geschreven in de blog "Kijken en Zien". Visuele stress, ook wel Fixatie Disparatie.

Dat is een veelvoorkomende disfunctie die wordt veroorzaakt door een onjuiste oogsamenwerking.

Wat is fixatie disparatie?

Alles wat we waarnemen komt via onze ogen in het achterste deel van de hersenen terecht. De hersenen zorgen ervoor, dat de twee beelden die uit de ogen afkomstig zijn, worden ervaren als één beeld. Als die twee beelden (van elk oog één) verschoven zijn ten opzichte van elkaar, proberen onze hersenen dit te corrigeren. Dit noemen we fixatie disparatie. Iedereen heeft fixatie disparatie als onderdeel van de normale samenwerking tussen de ogen, maar de fixatie disparatie kan ook verstoord of afwijkend zijn. Dit kan diverse klachten geven.
Als je ergens naar kijkt moeten beide ogen naar hetzelfde punt kijken. Wanneer dit niet goed gebeurt, fixeer je (kijken) disparaat (niet goed). De hersenen kunnen de beelden van de beide ogen niet tot één enkel beeld versmelten waardoor het zien onduidelijk wordt. Dit kan wazig zicht of onrustig gedrag veroorzaken. Dubbel zien (van bijvoorbeeld ondertiteling op televisie) of dansende letters. En in sommige gevallen valt er een heel stuk van de tekst weg.

Voor mensen die veel moeten lezen, van papier én van een beeldscherm, is dit dus een groot probleem. Fixatie disparatie is erg vermoeiend en kan tot allerlei problemen leiden.

Vaak staat fixatie disparatie op zichzelf en is er geen duidelijke, aantoonbare oorzaak.

In de laatste onderzoeken die ik heb gedaan bij jongeren tussen de 12 en 18 jaar merk ik dat dit probleem zich vaker voordoet dan bij eerdere metingen in dezelfde leeftijdscategorie naar voren is gekomen.

Daarom lijkt het mij goed om eens verder te kijken naar bijvoorbeeld de oorzaken en of we daaruit iets kunnen leren zodat visuele stress voorkomen of verminderd kan worden.

Wat is de oorzaak van fixatie disparatie?

Fixatie disparatie is een oogafwijking, maar met de ogen zelf is (vaak) niets mis. Door fixatie disparatie werken de ogen niet goed samen, het binoculair zien. Naast scherp zicht is het belangrijk dat de ogen goed en correct samenwerken. Bij fixatie disparatie kan het probleem deels in de samenwerking van de ogen zitten, maar ook in de verwerking door de hersenen.

En dan ontstaan er klachten.

Algemene symptomen van fixatie disparatie

Concentratie- en gedragsproblemen
Letters dubbel zien
Dansende tekst
Omdraaien van cijfers, letters of woorden
Langzaam spellend en radend lezen
Moeilijkheden met begrijpend lezen
Overslaan van letters of woorden
Een slordig handschrift
Hoofdpijn, vermoeidheid, nek- en/of rugklachten
Branderige, jeukende of tranende ogen bij visuele inspanning
Coördinatieproblemen (oog-hand)

Bij constatering van één of meer van de hierboven genoemde klachten is het zinvol om eens een standaard oogmeting te laten doen. Als de visuele klachten het gevolg zijn van een onjuiste oogsamenwerking, is een standaard oogmeting onvoldoende. In dat geval moet een oogspecialist voor binoculair zien (oogsamenwerking) worden ingeschakeld. Een dergelijk binoculair onderzoek kan bij een erkende optometrist worden gedaan.

Wat kan er aan gedaan worden?

Het snelst werkende en makkelijkste hulpmiddel is de gekleurde leeslineaal .

We lezen vaak zwarte tekst op wit papier, de meest contrasterende kleuren. Het gebruik van andere kleuren kan het contrast verminderen. De tolerantie voor contrasten is bij iedereen verschillend. De kleuren die het beste werken verschillen per persoon. Onderzoek heeft uitgewezen dat wanneer men leest in de juiste kleur de concentratie, de leessnelheid, de leesvaardigheid en het begrijpend lezen duidelijk verbeteren.

En verder kan de optometrist een prismabril aanmeten.

Deze bril heeft geen sterkte maar kan het beeld wat door de ogen binnenkomt verplaatsen. De bril geeft richting aan het beeld wat door de ogen naar binnenkomt zodat de hersenen het tot één geheel kunnen laten samenvloeien.

Dyslexie en fixatie disparatie

Fixatie disparatie kan voorkomen in combinatie met dyslexie. Iemand met fixatie disparatie heeft namelijk vaak verschijnselen die horen bij dyslexie. Kinderen met dyslexie hebben bijvoorbeeld meer moeite met lezen, spellen en schrijven dan kinderen van dezelfde leeftijd en hetzelfde intelligentieniveau die geen dyslexie hebben. Ook nemen mensen met dyslexie nieuwe informatie (klanken, woorden, tekst) langzamer in zich op dan andere mensen.

Bij een verstoorde werking van de ogen neemt het gehoorzintuig automatisch een deel van de informatiewaarneming over. Het gehoor is bij kinderen met fixatie disparatie overprikkeld, er is zoveel ruis dat ze heel snel afgeleid raken. Ook kunnen na verloop van tijd concentratie- of gedragsproblemen ontstaan, uit frustratie of als (emotioneel) compensatiegedrag.

Omdat dyslexie een stoornis is die nooit overgaat, is het belangrijk om kinderen met dyslexie goed te begeleiden en de juiste hulpmiddelen aan te bieden. Uit onderzoek is gebleken dat hierdoor een eventuele leerachterstand beperkt kan blijven.

Zoals gezegd is er geen oorzaak bekend. Maar duidelijk is wel dat oververmoeidheid, stress, burnout en andere spanningsklachten fixatie disparatie verergeren.

Nature Quest en NooitGenoeg

Tue, 19 May 2020 08:51:58 GMT

Aarden en verder gaan

We vertrekken redelijk op tijd om kwart over 7. Ik ben Bob en mag sturen.

Om kwart over 9 komen we aan. Telefoon en horloge inleveren. Geen eten mee alleen wat water.

We worden "gedropt" in het bos en dan ben ik ineens alleen.

Ik installeer m'n opblaasbare matras leg m'n bodywarmer er op als kussen en ga liggen. Ik staar naar de toppen van de bomen en geef m'n gedachten de ruimte en dommel een beetje in.

Ik hoor wat geritsel naast m'n hoofd. Een enorme tor stiefelt recht op me af. Ik ga zitten om hem te volgen. Als hij onder m'n matras verdwijnt zie ik een naaktslak op m'n "kussen" zitten. Da’s minder en ik duw hem weg met een takje. Veel later leer ik dat slakkenslijm een wondermiddel voor je huid is en zelfs helpt bij het genezen van oppervlakkige wonden.

Dan zie ik een rupsje over m'n knie kruipen.

Ik laat hem op m'n hand lopen. Hij kijkt nieuwsgierig in de rondte. Naast me is een net ontsproten boompje en ik zet hem op een blaadje. En ik kijk hoe hij zijn nieuwe plek verkent.

Ik ga weer liggen, probeer na te denken ........ en val in slaap.

Ik word wakker van hoefgetrappel.

Wilde paardjes rennen aan de andere kant van de greppel voorbij.

NooitGenoeg (m'n huisrupsje) is druk met het weven van draden tussen 2 stukjes van het blad. Hij maakt een soort huisje en kruipt er in.

Ik ga staan en loop wat rond. Als ik weer bij m'n plekje kom is NooitGenoeg nog in diepe rust.

Als ik weer ga zitten komt er een ree voorbij. Samen met haar kalfje. Ze zijn heel dicht bij en lopen dan snel verder.

M'n gedachten gaan hun eigen weg en ik val weer in slaap.

Ik schrik wakker van 2 volwassen herten die rakelings langs denderen. Bijzonder ze zo dichtbij te zien. Als ze weer weg zijn zoek ik NooitGenoeg. Hij hangt onder het blad en probeert de grond te bereiken. Ik twijfel of ik hem zal helpen, maar hij kan t vast zelf.

Ineens is er weer een tijd voorbij en ik schrik wakker van geritsel. Een muisje, naast m'n hoofd. Ik blijf stil liggen en hij gaat verder scharrelen tussen de blaadjes. Als er een buizerd over vliegt schiet hij er vandoor.

NooitGenoeg haalt nog steeds kapriolen uit en ik ga nog wat lopen. Als ik terugkom zit hij midden op het blad en kijkt me eigenwijs aan.

Er is nog genoeg om over na te denken, denk ik, want ik word wakker als het tijd is om te gaan.

NooitGenoeg is weg. Jammer ik zal hem missen.

------------------------------------------------------------

Natuurlijk heb ik niet alleen maar geslapen en mijn rupsenvriendje geobserveerd, daar in het Kuinderbos bij Bant.

Ik ging erheen met de intentie mijn autonomie te verstevigen. Of eigenlijk meer om te onderzoeken waarom ik me nog niet zo autonoom voel.

Of dat gelukt is? Geen idee. Evalueren heeft in dit geval geen zin. En het is leuker om te kijken naar wat wel gebeurde.

Als er niks anders is dan een matrasje onder de bomen in het bos, geen ander geluid dan dat van het bos, geen mensen om je heen die afleiden, geen dingen die gedaan moeten worden, dan ga je jezelf bezig houden met wat er wel is. En dat zijn vooral je gedachten.

En die kan je zo vrij laten als je zelf wil. Niemand stelt vragen, niemand geeft tips en niemand heeft een mening over wat je denkt.

Als eerste gingen mijn gedachten naar CMatch. Dat liep al een tijdje niet zoals ik zelf wilde. Het gevoel teveel bordjes te moeten hooghouden putte me uit en daardoor ontstond nog meer angst dat er een bordje zou vallen. Serieuze gedachten om dat dan maar te laten gebeuren speelden al een tijdje door mijn hoofd en dat maakte het allemaal nog onrustiger. Ik wilde dat niet! (durfde dat niet)

Ik moest proberen er 1 geheel van te maken maar hoe dat is heel lastig als je steeds het gevoel hebt dat je met 3 verschillende dingen bezig bent.

Maar die eenheid die is er. Dat ben ik zelf namelijk.

Ik luister, ik onderzoek, ik analyseer, ik los op, ik verbind, ik match, ik begeleid, ik geef advies en ik coach. En dat zijn de activiteiten van CMatch in één mens verenigd.

Daarin zit het bedrijfsprofiel wat maakt dat als ik met het ene bezig ben ik niet meer de angst heb de andere aspecten te laten vallen. Het enige wat ik nu nog moet doen is dat opschrijven. En dan het liefste zó dat het mensen pakt. Een elevator pitch. En dat kan ik, dat weet ik, dat komt goed.

En dan ....... ik zelf ......... er is zo vreselijk veel gebeurd in de laatste jaren. Waar moet ik beginnen..........?? Het duizelt me als ik besef wat er allemaal door me heen gaat over deze periode van mijn leven. Verder terug dan die laatste jaren ga ik bewust niet want dan komt er alleen nog maar meer. En wat ik zei ....... evalueren heeft niet altijd zin. Het is, het was en komt niet meer terug.

Het besluit om zelfstandig ondernemer te worden, een scheiding, de zorg om mijn moeder, het verlies van mijn moeder en daaruit volgend het verdwijnen van het ouderlijk huis uit mijn leven. Losmaken van de schade uit het verleden. Weer verbinding maken met het kind in jezelf, terug naar mijn eigen basis waarvan ik weet dat die stevig genoeg is.

Het zijn grote en heel ingrijpende processen. En dan nog allerlei kleinere tegenslagen en teleurstellingen ertussendoor. Dat heb ik onderschat, wat dat met me heeft gedaan. En tegelijkertijd bedenk ik ook dat ik daar nu nog middenin zit en er dus nog vanalles mee kan. Ik kan het minder van invloed laten zijn. En soms zelfs helemaal niet. Dat is autonomie.

Als ik terugkijk dan zie ik dat een heleboel puzzelstukjes vanzelf al op hun plek gevallen zijn, ondanks dat het volledig aan mij voorbij gegaan lijkt te zijn. Dat geeft rust, daar hoef ik niks meer mee. Ik heb een eigen plek en lieve mensen om me heen en met dat gegeven ga ik verder.

Met een aantal puzzelstukjes ben ik nu nog bezig. Die gaan op hun plek komen, daar heb ik alle vertrouwen in. Wanneer en of dat makkelijk zal gaan is nog even een puzzel op zich. Maar t komt goed, op wat voor manier dan ook. Ik luister, ik onderzoek, ik los op.

Autonomie? Zal vast wel.

Ik maak keuzes en besluit dingen op basis van wat ik wil, wat ik leuk vind, waar ik blij van wordt, en wat bij mij past. En hoe ik dat doe? ........ dat is aan mij

----------------------------------------------------------------

Ik ruim m'n spullen op en we lopen terug naar het basiskamp. Eenmaal daar zie ik ineens dat NooitGenoeg met me mee is. Hij houd zich dapper vast aan m'n mouw. Ik haal m'n telefoon op en zet NooitGenoeg in het zonnetje op een blad. Dag! Leuk dat je er was en wordt maar gauw een mooie vlinder xx

Wil jij ook beleven wat de natuur voor jou kan doen? Meld je dan aan op Beleef

HBO+

Sat, 08 Feb 2020 09:56:09 GMT

Hoe verwerk jij informatie?

Als coach/consultant leerstrategie richt ik mij voornamelijk op volwassenen met een HBO of hogere opleiding.

En dat doe ik niet voor niks.

Tijdens het uitvoeren van het onderzoek wat ik aanbied heb ik namelijk gemerkt dat vooral deze groep het meeste voordeel haalt uit de uitkomsten van het onderzoek.

Ook gisteren werd weer gezegd dat "deze mensen toch wel weten hoe ze leren" en natuurlijk is dat zo. Alleen is weten hoe je leert iets anders dan weten hoe je informatie verwerkt.

Op 123test.nl kun je allerlei tests vinden waarbij je allemaal informatie krijgt over de eigenschappen die je als mens hebt. En daar hoort ook het leren bij.

De uitkomsten van al dit soort tests over persoonlijke eigenschappen geven als uitkomst een algemeen gemiddelde. Het zegt iets over hoe jij bent als persoon en dat ben je dan met een paar miljard anderen op deze wereld. Vaak ook is het moment waarop je de test doet bepalend voor de uitkomst. Dus het is ook nog eens een moment opname.

Maakt dat dit soort tests waardeloos? Nee! Uiteraard niet. Het is op allerlei momenten in je leven goed te weten hoe jij als mens in elkaar steekt. Bovendien is het fijn dat er een korte snelle manier is om mensen wat betreft eigenschappen in kaart te brengen. Met name voor managers en HR mensen of leidinggevenden zijn deze gegevens best belangrijk als je snel in kaart wil brengen hoe de groep medewerkers er uit ziet wat betreft persoonlijke eigenschappen.

Vroeger deden we dat met Belbin en tegenwoordig hebben we Disc.

Volgens de Disc methode ben ik groen.

"Je bent attent, geduldig en bereid om anderen te helpen - vooral jouw speciale groep vrienden. Je kunt met alle soorten mensen omgaan en samenwerken - mensen met verschillende werkstijlen. Je kunt goed tegen de spanningen en druk van het dagelijks leven. Je zult niet vaak overdreven reageren of emotioneel worden. Bij meningsverschillen volg je meestal de meerderheid. Je houdt van het bekende en je bent graag consequent in je werkgewoonten. Mensen zien jou meestal als een goed voorbeeld van een gestage, betrouwbare werker"

En als ik dat dan lees dan ben ik daar heel blij mee, én ..... ik herken het. Voor het overgrote deel dan, want het blijft toch een gemiddelde.

Ik ben namelijk helemaal niet zo stress bestendig en de meerderheid volgen is ook niet mijn ding.

Wat is er nu zo anders aan het onderzoek wat ik aanbied.

Het Mils onderzoek is een meetinstrument waarmee we meer inzicht krijgen in jouw leerstrategie. En dan is leerstrategie niet de manier waarop je leert, maar de manier waarop jouw brein informatie verwerkt.

En die is voor iedereen anders.

Doordat het een meetinstrument is en geen test, zijn de uitkomsten ook heel specifiek.

Er worden 6 dimensies gemeten en het kan best voorkomen dat meerdere mensen dezelfde uitkomst hebben op een dimensie, maar bijna nooit op het totale onderzoek.

Net als bij de persoonlijkheids tests zijn ook bij mijn onderzoek het gesprek met de kandidaat en de interpretatie van de uitkomsten belangrijk voor het algehele plaatje, maar toch is de basis informatie al veel specifieker dan bij een persoonlijkheidstest.

Vooral in die gesprekken die ik voer met de kandidaten, heb ik gemerkt dat met name mensen met een HBO opleiding of hoger veel meer profijt hebben van de uitkomsten en de adviezen die daarbij horen.

In een eerdere blog heb ik al uitgelegd dat één van de theorieën waarop het onderzoek is gebaseerd gaat over het samenwerken tussen de linker en de rechter hersenhelft.

Even resumerend.

Iedereen heeft een linker hersenhelft die zich voornamelijk bezighoudt met het logisch mathematische en een rechter hersenhelft die zich voornamelijk bezighoudt met het creatieve en emotionele.

Gelukkig werken die twee altijd nauw samen.

Er is er alleen wel altijd eentje dominant. En dus is die ook bepalend voor de manier waarop je informatie verwerkt.

Nu is het zo dat het aantal mensen met een dominante linker hersenhelft nagenoeg gelijk is aan het aantal mensen met een dominante rechter hersenhelft. Dat is in het kader van de persoonlijke eigenschappen dan weer heel erg fijn. Maar in het onderwijs, waar we toch uiteindelijk de meeste informatie te verwerken krijgen, wordt het lastiger.

Ons onderwijs systeem richt zich namelijk in het aanbieden van informatie voornamelijk op het logisch mathematische, de linker hersenhelft dus. We leren lezen, schrijven, rekenen en alle informatie wordt stapsgewijs (in een logische volgorde) aangeboden.

Dat is logisch mathematisch.

En vooral in de hogere onderwijs niveaus, havo, vwo, gymnasium, HBO, WO, wordt dat effect steeds groter.

Maar ook in die hogere onderwijs niveaus zijn mensen met een dominante rechter hersenhelft.

Die kunnen dan wat betreft intelligentie de aangereikte informatie makkelijk aan, maar moeten bij de manier waarop zij de aangeboden informatie verwerken, meer energie en meer tijd besteden. Bijvoorbeeld een stuk tekst 5 x lezen in plaats van 1 x luisteren.

En dat geldt niet alleen in het onderwijs maar ook in het dagelijks werk.

Onze hele maatschappij richt zich voornamelijk op het logisch mathematische als het om informatie aanreiken gaat. Behalve wanneer je naar een cabaret voorstelling of film gaat, dan wordt de rechter hersenhelft aangesproken.

Natuurlijk gebeurd dat ook bij presentaties en workshops maar over het algemeen zijn dat maar een beperkt aantal gelegenheden per jaar.

Daarom moeten mensen met een HBO/WO werk en denk niveau en een dominante rechter hersenhelft, gedurende een werkdag meer energie en tijd besteden aan het verwerken van de informatie die zij op een dag aangereikt krijgen.

Mensen met een HBO/WO achtergrond denken inderdaad vaak dat zij al weten hoe zij het makkelijkste leren en zijn vooraf soms ook sceptisch over het onderzoek omdat het zo laagdrempelig is.

Als dan uit het onderzoek naar voren komt op welke manieren zij veel makkelijker en sneller informatie kunnen verwerken dan zijn de reacties vol enthousiasme en opluchting.

Neem bijvoorbeeld deze:

"Ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik er van moest vinden? Ik vond het zo makkelijk. Maar nu ik de uitkomsten zie en de adviezen daarbij merk ik hoe waardevol het is. Dank je" - Cindy, 42 jaar

Dus ik zeg, doen! dat onderzoek.

HSP en informatie verwerken

Sun, 02 Feb 2020 13:50:07 GMT

Groter of duidelijker?

Regelmatig krijg ik die vraag.

Of informatie verwerken bij HSP (hoog sensitief persoon) langzamer gaat, langer duurt of misschien wel moeilijker is.

Natuurlijk is dat niet zo. Bij informatie verwerken gaat het over de voorkeuren van het brein en die staan tot op zekere hoogte los van persoonlijke eigenschappen.

Toch is het leuk om aan dit onderwerp wat extra aandacht te besteden.

Hooggevoelig zijn betekent dat je voelt wat anderen niet voelen, dat je hoort wat anderen niet horen, dat je ziet wat anderen niet zien en weet wat anderen niet weten. Soms wordt het ook wel het 6e zintuig genoemd.

Hoewel de wetenschap er steeds meer achter komt dat wij mensen waarschijnlijk veel meer zintuigen hebben dan 5 is het makkelijker om het voor de uitleg bij deze 5 te houden. Ogen, oren, neus, smaak en tastzin zijn de 5 die we kennen.

Wat is er dan bij HSP zo anders?

HSP voelen de energie van anderen meer nog dan wat de ander ze verteld of laat zien. En soms is het niet eens nodig dat die ander ook daadwerkelijk aanwezig is. Die energie kan ook overgebracht worden door een foto, een schilderij, een stuk muziek, een bericht, een tekst, noem maar op.

En omdat ze gevoeliger zijn komt alles aan informatie ook veel dieper binnen.

En dat maakt dat een HSP er veel langer over doet om alles te verwerken. Een plekje te geven. En heel soms ook los te laten.

Ik ben zelf een HSP en heb er dus ervaring in.

"Het moet mij door het lijf" zeg ik dan altijd. Helemaal van boven tot beneden. En dan moet ik er op kauwen en kluiven, net zolang totdat er niets meer is.

Dat klinkt heel zwaar maar dat is het niet.

Juist door het groter te maken, kan ik de details bekijken en maak ik het mezelf een heel stuk makkelijker.

Die details zijn al die dingen die ik tussen de regels door zie, hoor, lees, opmerk, voel.

Het is een proces van denken; wat gaat er allemaal door mijn hoofd? En dan voelen; hoe reageert mijn lichaam daarop en wat is dat gevoel? En dan uitpluizen; waar komt dit vandaan, wat precies roept deze reactie op? Vervolgens afstand nemen, om het in het totaal te kunnen bekijken.

En dan van een andere kant weer instappen om opnieuw te denken, voelen, uitpluizen, afstand nemen en het totaal bekijken.

Maak ik alles daarmee groter? Ja! Want daarmee wordt het overzichtelijker en duidelijker.

Waardoor ik uiteindelijk sneller een betere keuze kan maken die mij meer oplevert.

Meningen van anderen wil ik dan even niet horen. Niet omdat ik dat niet kan hebben maar ze storen mij in mijn proces.

Zie het maar als een plaatje op je telefoon wat te klein is om goed te kunnen bekijken en wat je dan met 2 vingers even groter maakt.

Soms heb je even een pauze nodig op een plaats waar jij je thuis voelt en ver weg van alles en iedereen.

Take a Break

Thu, 23 Jan 2020 10:16:27 GMT

Dutje of geen dutje op het werk

“BETER PRESTEREN DOOR EEN DUTJE TE DOEN OP HET WERK”

Zo kopt het artikel van NU.nl van augustus vorig jaar.

Maar is het altijd nodig om een dutje te doen tijdens het werk als je beter wilt presteren?

Tijdens het uitvoeren van mijn leerstrategie onderzoek heb ik ontdekt dat rustmomenten op verschillende manieren kunnen worden vormgegeven.

En ik heb ontdekt dat die rustmomenten per persoon verschillend zijn. Verschillend in om de hoeveel tijd er rust genomen moet worden en verschillend in hoe die momenten in te vullen.

Het onderzoek wat ik aanbied geeft dat duidelijk aan en ik kan daar dan meteen op inspelen met tips en advies. Die geef ik overigens ook aan de werkgever/opdrachtgever dus dat mes snijdt dan aan twee kanten.

Ik zal proberen een en ander duidelijk te maken aan de hand van een tekening.

Wat gebeurd er namelijk in het brein op het moment dat men begint met werken (lees informatie verwerken)

Aan het begin werkt het brein volop. Maar na verloop van tijd wordt dat minder.

De tijd dat het brein volop werkt (focus) is per persoon verschillend en kan variëren tussen de 10 minuten en 1 uur. Daarna moet er een break zijn. Doe je dat niet zal het brein op het lagere tempo informatie blijven verwerken en heb je dus aan het einde van de ochtend, middag of hele dag, minder gedaan dan wanneer je die break wel zou nemen.

Want dan gebeurd er namelijk dit;

En dan is het meestal niet meer nodig om tussen de middag een dutje te doen.

Overigens is het voor het brein fijner om te bewegen tijdens deze rustmomenten. En ook tussen de middag heeft het meer effect als je beweegt dan wanneer je een dutje doet.

Zelf ben ik er voorstander van om tussen de middag even te gaan sporten. Liefst buiten natuurlijk. Een half uurtje wandelen, yoga, een eindje fietsen, werkt heel effectief en bovendien kan jouw brein dan de informatie die je de ochtend te verwerken hebt gekregen netjes opbergen zodat je het weer snel paraat hebt.

Informatie zakt nu eenmaal sneller wanneer je beweegt. Ook hier zal de wet van de zwaartekracht wel gelden.

Maar wat doe je nu al die momenten tussendoor. Want je kan natuurlijk niet om het kwartier of om het uur gaan weglopen. En bewegen is nog niet altijd nodig. Ook de bewegingsbehoefte verschilt namelijk per persoon. Er zijn mensen die 15 minuten kunnen stilzitten, maar ook mensen die dat wel 4 uur lang kunnen.

Ik zelf red dat laatste absoluut niet. Na een uur moet ik van mijn stoel af.

Daarom adviseer ik meestal om toch even te gaan bewegen op het moment dat je niet meer gefocust bent. Loop even naar het raam, de koffiemachine, het toilet. Voer een kort telefoongesprek terwijl je door je kantoor loopt.

Hang een mooie natuurfoto in jouw kantoor. Of meerdere. Kijken naar de natuur geeft rust, ook als je er niet in bent.

En voor de creatievelingen onder ons……….

Hang een wit vel ergens op een muur of deur en teken daar tijdens ieder rustmoment iets op. Het maakt niet uit wat. Het resultaat zal verrassend zijn.

Maar om een lang verhaal kort te maken; Pak die rustmomenten wanneer jij ze nodig hebt en op een manier die jij prettig vindt.

Vond je dit interessant? Deel het dan met je netwerk, vrienden en volgers.

Omwegen

Tue, 21 Jan 2020 10:33:06 GMT

Omleidingen naar de shortcut

Bij ieder onderzoek wat ik afneem, leg ik steeds weer uit wat er nou precies allemaal gaat gebeuren. En ik merk dat mijn uitleg steeds duidelijker, maar ook steeds beeldender wordt.

Met andere woorden als je het plaatje erbij schetst komt de boodschap sneller binnen.

Ik zie het brein als een soort archiefkast met lades en mapjes, waarin het informatie voor ons opslaat en bewaart. Om die informatie snel en makkelijk binnen te halen maakt het brein gebruik van bepaalde paden. Per persoon is het verschillend welk pad de voorkeur heeft. Meestal zijn dat er 2.

Dat voorkeur pad noemen we de shortcut. Informatie die over dat pad binnenkomt gaat meteen in het juiste laatje in het juiste mapje en komt ook meteen tevoorschijn als dat nodig is.

Maar wat nou als de informatie die in zo'n mapje moet niet binnen kan komen omdat het vanaf een ander pad komt? Als we dan niks doen dan komt die informatie niet binnen en kan het ook niet opgeslagen worden.

Belangrijk is dan dat je meteen een omleiding maakt zodat de informatie wordt omgeleid naar het pad waarlangs de informatie wel direct naar binnen kan.

Met andere woorden, als jouw voorkeur pad bijvoorbeeld gesproken tekst is en je krijgt een heel stuk geschreven tekst te verwerken dan is het belangrijk dat je die geschreven tekst omzet in gesproken tekst om zodoende toch op het juiste pad terecht te komen.

Je maakt dan een omleiding naar de shortcut.

Wij hebben de neiging om de voorkeur van het brein altijd maar aan te passen aan de manier waarop we informatie aangereikt krijgen. We gaan blijkbaar liever zitten blokken op een stuk tekst in plaats van dat we het aan onszelf voorlezen en dan na 1 keer lezen klaar zijn. Of dat wat we lezen verbeelden in tekeningetjes bijvoorbeeld. Doen we ook nooit. Nee, we lezen die 32 pagina's een keer, pakken dan een markeerder en lezen het nog een keer, en dan pakken we pen en papier en lezen het nog een keer waarbij we dan aantekeningen maken. En aan de hand van die aantekeningen gaan we dan samenvatten en die samenvatting lezen we nog een paar keer door.

Als geschreven tekst de voorkeur van jouw brein is, dan hoef je een tekst maar 1 keer te lezen en dan is de informatie opgeslagen. Zodra je een tekst meerdere keren moet lezen om met de informatie uit de voeten te kunnen, heb je blijkbaar een andere voorkeur en is het belangrijk een omleiding te maken naar dat pad.

Zie het maar een beetje als de wandelpaden door het bos.

Je kunt gewoon gaan lopen met het risico dat je hopeloos verdwaalt en veel langer onderweg bent dan je eigenlijk wilde. Of je blijft dicht bij de bewoonde wereld en dan zie je de helft van al het moois niet, zoals de reeën en de vosjes.

Je kunt de gele route volgen die mooi is maar 10 kilometer lang en je bijzondere dingen laat zien maar ook minder interessante stukken heeft en vermoeiend is door de vele zandpaden en heuvels.

Of je kiest de blauwe route die korter en minder vermoeiend is maar je wel langs alle bijzondere stukjes leidt.

Als het om ontspanning gaat kies ik de gele route. Als het om werken en leren gaat dan zeker de blauwe. In ieder geval nooit de eerste.

Uit het onderzoek komt naar voren welke voorkeur jouw brein heeft en in mijn advies geef ik de omleidingen aan. Het is natuurlijk aan jou of je ze wil volgen ja of nee.

De kracht van verbinding

Tue, 14 Jan 2020 12:41:04 GMT

Hoe maak je een stroomversnelling aan informatie

Het is jammer dat ik hier niet een filmpje bij kan plaatsen want dan zou het effect veel duidelijker zijn.

Ik zag van de week een filmpje van een groepje jongens die op het strand een verbinding van water maakten tussen een rivier en de zee. Zij groeven met emmers en hun handen een kanaaltje van de rivier naar zee. Dat was hooguit 10 cm. breed en 5 cm. diep. Veel meer was het niet.

Op het moment dat er verbinding was tussen de twee ging het water ineens steeds sterker en sneller stromen. En die verbinding werd steeds breder en groter en uiteindelijk ontstond er een brede monding van die rivier in de zee.

Naarmate het water harder ging stromen kavelde er onderweg allerlei belemmeringen af en werd de stroom steeds breder en sterker.

En op de plek waar dat water de zee instroomde en het zeewater het land opstroomde ontstond een prachtige golf waar de jongens geweldig op konden surfen. En dat deden ze dus ook.

En zo gaat het met leerstrategie ook!

Op het moment dat je de juiste verbinding maakt vanaf de informatie naar de plek in het brein waar de informatie moet worden opgeslagen, gaat de informatie sneller en makkelijker stromen en kan er ook steeds meer informatie verwerkt worden.

Dit is wat ik in een eerdere blog ook al schreef over de theorieën achter het onderzoek. In dit geval de heuristiek, de shortcut naar de juiste plek in het brein.

Maar net als met dat water kunnen er ook in deze verbinding belemmeringen zijn. En wat je dan ziet is dat ook in dit geval door de juiste, directe verbinding de belemmeringen worden afgebroken.

Waar komen belemmeringen in het verwerken van informatie vandaan?

Hier in Nederland hebben we goede onderwijs voorzieningen. Iedereen heeft recht op onderwijs en moet ook naar school vanaf 4 jaar totdat we 18 jaar zijn. En ook daarna zijn er goede voorzieningen voor vervolg onderwijs. En dan heb ik het over verder leren, bijscholing, omscholing, etc.

De belemmeringen kunnen ontstaan in de methode waarop wij tijdens het volgen van onderwijs en scholing informatie aangereikt krijgen. Want helaas in de methode van scholing wordt eigenlijk alleen het logisch mathematische in ons brein aangesproken. De linker hersenhelft dus.

Ons onderwijssysteem is niet afgestemd op onze leerstrategieën, maar op de lesstof en de wijze van lesgeven.

We leren lezen, schrijven en rekenen en alles andere is een variant daarvan of een vervolg daarop.

En daardoor zien we dat onze hele maatschappij op die manier informatie verstrekt. Daardoor wordt alleen de linker hersenhelft aangesproken.

Maar de verdeling van dominante hersenhelften bij mensen is nagenoeg gelijk.

Dat wil zeggen dat evenveel mensen een dominante linker hersenhelft hebben als dat er mensen zijn die een dominante rechter hersenhelft hebben. Hoewel we beide hersenhelften altijd gebruiken is bij de één de linkerkant sterker en bij de ander de rechterkant.

Overigens is het hebben van een dominante hersenhelft een tijdje geleden tegengesproken, maar ook dit is later weer weerlegd.

Maar goed, het betekent dus dat als je de creatieve kant van het brein meer gebruikt dan de logisch mathematische, er tijdens het verwerken van informatie belemmeringen kunnen zijn.

En wat zie je dan juist bij deze mensen? Op het moment dat er verbinding wordt gemaakt met de juiste plek in het brein, de informatie steeds makkelijker en sneller gaat stromen.

Bij het doen van mijn onderzoeken heb ik gemerkt dat dit effect nog groter is bij mensen met een HBO en hoger niveau.

In ieder geval is hiermee duidelijk hoe belangrijk het is om de juiste kanalen (lees talenten) aan te spreken op het moment dat je informatie moet verwerken. Pas als de juiste verbinding is gemaakt kan de informatie steeds sneller, krachtiger gaan stromen, belemmeringen passeren en ontwikkelen en groeien.

Hoax

Mon, 06 Jan 2020 09:52:39 GMT

Het broodjeaapverhaal!

Hoort dit hier?

Ja, ik denk het wel.

Want iedereen die informatie verwerkt heeft hier dagelijks mee te maken.

De HOAX!

We kopiëren en plakken wat af met zijn allen vooral op facebook, om achteraf te horen dat we er weer zijn ingetrapt.

Een hoax is NEPNIEUWS, een broodjeaapverhaal, een leugen. Moedwillig het digitale netwerk ingestuurd om anderen te misleiden en daar dan veel geld af te troggelen.

Het is een internet BABBELTRUC!

Ten onrechte wordt Facebook beschuldigd van de meeste hoax, maar alle sociale media doen hier aan mee en verreweg de meeste hoax worden verspreid via e mail. Hoeveel mails krijgen we niet per dag met mooie beloftes als we ............. vul maar in.

En dan herkennen we ze wel?!

Waarom herkennen we ze op social media dan niet?

Via Facebook worden helaas wel de meeste hoax verspreid.

Bedenkers van een hoax maken heel slim gebruik van het feit dat mensen kuddedieren zijn en doen wat anderen doen. En dus kopiëren en plakken we met zijn allen er lustig op los, niet beseffend wat we aan het doen zijn.

Maar zeg nou eens eerlijk? Zijn we echt massaal zo dom?

Ik moet eerlijk bekennen dat er in mijn netwerk maar weinig zijn die ik zie kopiëren en plakken. En daar ben ik trots op.

Waarom die hoax?

We weten allemaal wel dat het op het wereldwijde web gaat om ranking. Classificatie, positie in een rangorde.

Hoe meer volgers, hoe meer activiteit op jouw social media, hoe meer kliks op jouw website, is allemaal belangrijk voor de vindbaarheid en hoe hoog je scoort in de Google zoekfunctie. Allemaal belangrijk voor jouw positie in de rangorde.

En precies dat is wat iedereen wil.

Maar omdat er zoveel zijn die dat willen ontstaat er een soort wedstrijd en dan zijn er altijd die vals spelen en die verzinnen dan zo'n hoax waar al die kuddedieren makkelijk intrappen.

En daarmee stoten ze hen die wel een goed en eerlijk en interessant verhaal hebben naar de lagere en laatste plekken.

En soms is het ook gewoon een leuk spelletje om mensen bij de neus te nemen (bananasplit).

Voor mij heeft het geen meerwaarde hoeveel volgers ik heb en of er wel of niet veel reacties komen op mijn posts op social media.

Waardering om echtheid en professionaliteit, daar gaat het bij mij om. Dat is in ieder geval de reden waarom ik mensen volg en uitnodig binnen mijn netwerk.

Het "volg jij mij dan volg ik jou" systeem is aan mij niet besteed. Nergens.

En ik hou er al helemaal niet van om vrienden in de maling te nemen.

Is een hoax altijd onschuldig?

Nee! Zeker niet!

Helaas zijn de meeste hoax bedoeld om geld af te troggelen.

Ik vraag me alleen af of we het dan nog hebben over ondernemen of dat we het hebben over diefstal?!

Simpel

Sun, 08 Dec 2019 14:25:47 GMT

De eenvoud van het onderzoek

Afgelopen week deed ik een onderzoek bij iemand en toen raakten we in gesprek over dat het onderzoek eigenlijk best heel simpel en eenvoudig van vormgeving is.

Terwijl er toch zoveel kennis en wetenschap achter de theorie van het onderzoek zit.

Maar, als je voor het eerst met de vormgeving van het onderzoek geconfronteerd wordt kan ik me heel goed voorstellen dat je vragen hebt bij de meerwaarde daarvan.

Nu hoor ik achteraf van mensen altijd hele enthousiaste verhalen van deelnemers, vooral omdat het onderzoek zo kort en makkelijk te maken is. En belangrijker nog omdat de uitkomsten zo herkenbaar, waardevol en makkelijk toepasbaar zijn. En dan ben ik ook wel eens blij met een toch wat kritischer noot, want dat geeft mij de gelegenheid om het hoe en waarom van de eenvoudige vormgeving uit te leggen.

Zoals ik in de blog over rust voor het brein al uitlegde, verwerkt het brein het makkelijkste en snelste informatie als het in de zogenaamde default stand staat (zoals bij een computer die dan kan resetten). Voorbeeld van het brein in default is als we slapen. Dan zijn er geen verstorende impulsen zoals gedachtes, gevoelens, beelden of geluiden die afleiden en kan het brein informatie vliegensvlug op de juiste plek opslaan in het geheugen.

Het brein in default stand geeft de meest betrouwbare informatie over wat het brein zelf nodig heeft om informatie goed te kunnen verwerken.

Dus als je niet nadenkt bij de keuzes die je maakt in het onderzoek, dan krijg je de meest betrouwbare score. Het brein geeft dan zelf aan welke talenten het heeft.

Doordat de vormgeving van het onderzoek zo simpel en eenvoudig is gehouden wordt heel bewust het brein in defaultstand (ruststand) gezet.

Hoe werkt dat nu?

Ergens in het onderzoek krijg je bijvoorbeeld de keuze tussen een strandbal en een vliegtuig. Twee plaatjes die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. De strandbal is in kleur en het vliegtuig in zwart-wit.

Als je zonder na te denken kiest voor de strandbal, dan geeft het brein daarmee aan dat het de voorkeur geeft aan kleurgebruik in de informatie die het aangegeven krijgt.

Wanneer je zonder na te denken kiest voor het vliegtuig dan geeft het brein daarmee aan kleurgebruik storend te vinden in de informatie die het aangegeven krijgt.

Verder zie je ook nog een tijd in cijfers en in letters én je ziet een tijd in een plaatje, de keuze die je daarmee maakt geeft aan in hoeverre plaatjes belangrijk zijn of juist storend.

Hoe het bij jou zit kan je maar op één manier achter komen en dat is door het onderzoek te doen. Wij denken vaak dat we wel weten wat onze voorkeuren zijn, maar helaas is ons onderwijssysteem en onze cultuur zodanig dat we leren leren en dan niet meer kijken naar wat ons brein aangeeft. We leren op school markers en kleuren te gebruiken als we tekstverwerken, maar of dat ook daadwerkelijk de voorkeur van ons brein is weten we niet.

Mijn ervaring is dat even zoveel mensen kiezen voor de strandbal als voor het vliegtuig, net als dat evenveel mensen kiezen voor de klok als voor de tijd.

Het onderzoek meet geen IQ maar de talenten die jouw brein gebruikt om informatie makkelijk en snel te verwerken. En op het moment dat jij weet wat die talenten zijn kan jij jouw brein bewust in die stand zetten om die talenten ook te gebruiken .

En die informatie is dan zo waardevol dat je daar de rest van je leven profijt van hebt, zowel in je werk als bij het studeren.

Binaural beats

Thu, 28 Nov 2019 10:59:50 GMT

Denkbeeldig geluid

Gisteren gaf ik een tip over het luisteren naar study music tijdens het werk of studie.

Deze muziek is gebaseerd op binaural beats.

Binaural Beats worden ook wel witte ruis genoemd. Het zijn audiotonen van een bepaalde frequentie die een hele positieve uitwerking hebben op de hersengolven in jouw brein.

Door middel van geluid kun je de hersenstam stimuleren.

We luisteren met onze oren, maar de eigenlijke auditieve waarneming vindt plaats in onze hersenen. Hier worden de geluidsgolven verwerkt die ons oor bereiken. Horen we via een koptelefoon links en rechts een andere geluidsfrequentie dan ervaren we dat als een vals geluid. Maar wanneer het verschil slechts gering is, dan gebeurt er iets fascinerends in ons brein.

Binaural beats ontstaan in onze hersenen en zijn akoestisch niet te horen. Op het moment dat we door het linkeroor een geluid horen dat een andere frequentie heeft dan het geluid wat we door het rechteroor horen, produceert het brein zelf een denkbeeldig geluid waarvan de frequentie overeenkomt met het verschil tussen beide frequenties.

Als we links een frequentie horen van 410 herz en rechts een frequentie van 400 herz dan produceert het brein een geluid van 10 herz.

Ook al zijn deze frequenties niet hoorbaar voor het gehoor, het brein neemt ze waar. Daardoor kan bijvoorbeeld een brommend geluid op de achtergrond storend zijn, terwijl je het eigenlijk nauwelijks hoort.

Afhankelijk van de activiteit ontstaan er golven in verschillende frequenties in het menselijke brein. Ben je bijvoorbeeld geconcentreerd aan het werk, nogal wiedes dat er dan veel actie in je hoofd is. Ben je aan het mediteren of in een diepe slaap verzonken, dan daalt de frequentie van je hersengolven immens. Nadat Heinrich Wilhelm Dove in 1839 ontdekt had dat het menselijk brein in staat is om golven op bepaalde frequenties zelf te creëren, werd er onderzocht hoe je met klanken de hersenen kunt beïnvloeden. De bevindingen doen vermoeden dat je binaural beats kunt gebruiken om je hersenactiviteit bewust te activeren of in een lagere versnelling te zetten.

Eigenlijk is het luisteren naar binaural beats net zoiets als meditatie alleen hoef je niets te doen. Je kan een koptelefoon opzetten en luisteren naar de beats terwijl je doorwerkt of doorleert.

En terwijl je luistert kan het brein ontspannen. Het kost je geen extra tijd en je hoeft er niet de deur voor uit.

Wat je doet is de juiste toon aanzetten voor de gemoedstoestand die jij op dat moment wil voelen.

Iedere binaural beat heeft zijn eigen frequentie en daarmee een onderscheidend effect op het brein. Zo kan je binaural beats inzetten tijdens het werken en leren om de focus te verbeteren en de aandacht langer vast te kunnen houden, maar ook bij het ontspannen. Binaural beats kunnen helpen bij het in slaap komen.

De meeste meditatie muziek is gebaseerd op binaural beats.

Elke beat heeft dus zijn eigen effect. De ene geeft een energie boost en de andere doet heerlijk ontspannen en geeft rust.

Zeker voor mensen met concentratieproblemen, stress, hyperactiviteit, geheugen problemen en slapeloosheid kan het inzetten van binaural beats een uitkomst zijn.

De golven die in je hersens ontstaan worden als volgt ingedeeld:

Delta: deze laagste frequentie komt voor wanneer je in een diepe slaap verkeert en je lichaamscellen zich weer herstellen.

Theta: deze frequentie treedt op tijdens diepe meditatie of in trance toestanden.

Alpha: wanneer je gedachtes vrij kunnen vloeien en je niet specifiek op iets geconcentreerd bent, treden alfagolven op, of je nu mediteert of met een routineklusje als huishoudelijk werk bezig bent.

Bèta: bij een hoge concentratie en een focus op één ding, bewegen de hersengolven zich in het bèta-bereik.

Gamma: gamma golven treden op wanneer je snel moet denken of reageren en bij het begrijpen van complexe samenhangen.

Het luisteren naar binaural beats heeft vooral positieve effecten zoals;

- Een opgeruimd, rustig en helder brein

- Een betere stemming waardoor men zich zelfverzekerder voelt

- Makkelijker in slaap komen

- Makkelijker en vriendelijker in de omgang

- Mentale en emotionele stabiliteit

- Makkelijker leren en informatie verwerken

- Betere concentratie

- Beter geheugen

- Een energiek en wakker gevoel en toch rustig en voldaan

Dus wil je nog makkelijker informatie verwerken dan wat ik je al geleerd heb? Luister dan vooral naar study music.

Gebruik jouw talent! Daar heb jij het voor.

Het verschil

Tue, 26 Nov 2019 10:16:14 GMT

Nog een keer het verschil

Ik wil het met jullie toch nog een keer hebben over het verschil tussen leerstijlen en leerstrategie.

Laatst kwam ik op de markt een oud klasgenoot tegen en dan sta je even te praten over hoe het gaat en wat je doet. We volgen elkaar al een aantal jaren op Facebook en LinkdIn. En hij leest mijn blogs en luistert mijn podcasts.

Hij vroeg of ik nog een beetje hulp kreeg bij het ondernemen van deze en gene en toen ik aan hem aangaf dat ik het altijd wel fijn vind om hulp te krijgen bood hij aan om me in contact te brengen met iemand die mij een stapje verder zou kunnen brengen. Een handshake dus.

En toen zei hij "dan leg ik wel uit dat je iets doet met leerstijlen"............

Ik keek hem aan en zei "ja maar ik doe niets met leerstijlen, ik doe iets met leerstrategie" ....... waarop hij mij weer aankeek met zo'n gezicht van "dat is toch bijna hetzelfde?!"

En inderdaad, dat is bijna hetzelfde. Bijna.

Ik kan heel goed begrijpen dat die gedachte er is. Dat leerstijlen en leerstrategie hetzelfde is. Tenslotte is leerstrategie een heel abstract begrip en wordt soms ook uitgelegd als leerstijl.

Wat is nu precies het verschil?

Theorieën over leerstijlen komen voornamelijk voort uit de didactische wetenschap. Er is overigens geen wetenschappelijk bewijs dat ze ook daadwerkelijk bestaan. In ieder geval gaat een leerstijl over de voorkeurmanier van leren die iemand heeft. En dan zijn de meest bekende uiteraard de leerstijlen van Kolb. En daarin wordt dan beschreven of iemand bijvoorbeeld bij een nieuwe opdracht of theorie eerst zich gaat inlezen over de materie, of dat hij bij anderen gaat kijken hoe die het doen. Het kan ook zijn dat iemand gewoon gaat beginnen en gaandeweg wel ervaart wat hij zoal tegenkomt en dat dan oplost.

Dat zijn dan de voorkeuren die naar voren komen al naar gelang de persoon.

Deze leerstijl kan inzichtelijk gemaakt worden door een vragen te beantwoorden die op zich best lastig zijn omdat ze dicht aanliggen tegen een assessment waarbij ook de intelligentie een rol speelt.

Theorieën over leerstrategie komen voornamelijk uit de cognitieve wetenschap. Ook hier is (nog) geen wetenschappelijk bewijs dat ze bestaan, daar wordt wel aan gewerkt. In ieder geval gaat een leerstrategie over de voorkeurmanier van informatie verwerken die het brein heeft. En daar zit dan dus meteen het grote verschil. Bij de leerstrategie komt veel meer naar voren of er een voorkeur is voor geschreven tekst, of voor gesproken tekst. Zijn plaatjes belangrijk of juist niet en hoe zit het met de structuur waarin de aangeboden informatie wordt opgebouwd. Allemaal voorkeuren van het brein en dus niet van de persoon.

De leerstrategie kan heel makkelijk inzichtelijk gemaakt worden door een aantal simpele keuzes die iedereen kan maken.

Hebben die twee nu iets met elkaar te maken? Ja!

Natuurlijk kun je persoonlijke voorkeuren nooit helemaal loskoppelen van de voorkeuren van het brein. Maar in het onderzoeken ervan zijn ze wel los te koppelen en dat maakt het allemaal een heel stuk makkelijker en inzichtelijker.

Toen ik mijn oud klasgenoot dit had uitgelegd merkte ik bij hem meteen al dat er een stuk meer duidelijkheid was over het verschil tussen leerstijlen en leerstrategie. En in de mail die hij me de dag erna stuurde werd dat nog eens extra benadrukt.

Daarom hoop ik nu dat er met deze blog en podcast voor jullie ook wat meer duidelijkheid is.

Ondernemen

Fri, 22 Nov 2019 10:52:14 GMT

Dromen, verbinding, groei.

Naast dat wat ik doe, namelijk leerstrategie onderzoeken, ben ik natuurlijk ook nog zoiets als ondernemer.

Zelfstandig ondernemer.

En zoals mijn zakenpartners het noemen, Zelfstandig Professional.

Ik geef voorkeur aan dat laatste.

Als ondernemer ben ik lid van verschillende netwerken die zich bezig houden met het ondernemen op zich. Dat is natuurlijk ook een vak. En vaak wordt dan de vraag gesteld wat ondernemen voor mij is.

Dan is mijn antwoord: "met je hoofd in de wolken en je voeten stevig in de aarde".

Voor mij is ondernemerschap met mijn hoofd in de wolken zijn en dromen over alles wat ik wil bereiken terwijl mijn voeten stevig in de aarde geworteld staan.

Mijn hoofd in de wolken betekent ruimte om te dromen. Wat zou ik graag; willen, hebben, weten, bereiken, doen, gaan en met wie.

Mijn voeten in de aarde geven mij; stevigheid (zodat ik niet bij tegenslag omval), flexibiliteit (zodat ik mee kan bewegen), voeding, inzicht, rust, contact, verbinding.

En zo bereik ik mijn dromen, mijn passie.

De voeding in dit geval is natuurlijk de kennis, vaardigheden, ervaring en mogelijkheden die ik opdoe om te kunnen ontwikkelen en groeien.

Al meer dan 25 jaar had ik de droom om zelfstandig ondernemer te worden. Maar omdat ik geen idee had op welke manier ik mijn kennis en vaardigheden zou kunnen inzetten kreeg ik het niet voor elkaar die stap te zetten.

Tot ik besloot al die oordelen overboord te zetten en gewoon te gaan beginnen.

Natuurlijk eerst via een gigantische omweg met allerlei ingebouwde (schijn)zekerheden en voorwaarden zodat ik niet zou miskleunen. Ik deed drie dingen tegelijk en daarmee drie dingen maar voor een derde goed genoeg om te slagen.

Nu ik op die periode terugkijk zie ik dat mijn wolk destijds helemaal niet was gevuld met mijn werkelijke droom, maar met iets wat ik daarin gestopt had om er zeker van te zijn dat het ook zou lukken.

Hoe ik mijn best ook deed, ik kreeg het in mijn droom niet voor elkaar om alledrie de kanten van mijn onderneming goed genoeg neer te zetten. Steeds moest het weer anders, steeds zag ik weer andere mogelijkheden die er dan toch weer niet bleken te zijn en steeds weer liep het vast.

Op het moment dat ik echt vorm moest gaan geven aan mijn onderneming kwam er een dag waarop ik met alleen een plastic zeiltje en een fles water ergens middenin het bos werd gedropt en daar de hele dag moest blijven met helemaal niemand om me heen.

En dan ............. ga je aarden! Je hebt alleen jezelf en niets wat je afleidt en dus gaat het onderbewuste een hoofdrol spelen. Je gaat niet meer denken maar voelen en voelt dan vanzelf waar je heen wil, hoe en met wie. Ik zag in dat de drie kanten van mijn onderneming zo ver uit elkaar lagen dat ik die nooit allemaal evenredig goed van de grond zou kunnen krijgen. En op het moment dat ik dat inzag wist ik ook meteen welke twee ik zou moeten loslaten.

Zeker, je kan als ondernemer meerdere dromen hebben en die ook uiteindelijk bereiken, maar dan moeten ze wel dicht bij elkaar liggen en verbinding kunnen maken met dezelfde voedingsbodem.

Toch heeft het na die dag nog minstens een jaar geduurd voordat ik de delen van mijn onderneming durfde af te stoten die niet dicht bij me lagen en verder ben gegaan met dat waar ik echt goed in ben en wat ik ook eigenlijk al die jaren al heel graag wilde.

Dromen, wensen, verlangens, (passie) is wat we willen bereiken.

Leren, groeien, ontwikkelen, contact maken, verbinding maken, zijn de mogelijkheden die we hebben om onze dromen te bereiken.

Kennis verwerven en vaardigheden leren zijn de voedingsstoffen die we nodig hebben om die verbinding te kunnen maken.

Als dat geen leerstrategie is...........?!

Heuristiek

Thu, 14 Nov 2019 12:34:50 GMT

De 'Shortcut'

Heuristiek (Grieks heuriskein = vinden, vergelijk heurèka = ik heb het gevonden)

is de wetenschap, de leer of de kunst van het vinden. Zij legt zich erop toe om methodisch en systematisch op uitvindingen en ontdekkingen te komen.

Een heuristiek wordt vaak gebruikt in de betekenis van een (vuist)regel die ervoor zorgt dat er minder acties nodig zijn om tot de oplossing van een probleem te komen. In deze zin is het ook beter bekend als ezelsbruggetjes of geheugensteuntjes. Heuristieken kunnen ook foutief gebruikt worden (bijv: beroemde of succesvolle mensen hebben eerder gelijk dan onbekende mensen). De meeste heuristieken gebruiken we onbewust.

Het is de systematische methode (shortcut) die men gebruikt om op een zo efficiënt mogelijke manier tot een oplossing te komen en keuzes te maken of beslissingen te nemen.

Mensen worden beperkt door de tijd die ze hebben om een keuze te maken en de hoeveelheid informatie die ze tot hun beschikking hebben. Ook andere factoren zoals intelligentie en nauwkeurigheid van waarnemingen beïnvloeden het beslissingsproces. Als gevolg van deze beperkingen zijn mensen gedwongen om te vertrouwen op mentale shortcuts om hen te helpen de wereld te begrijpen.

De wereld zit vol prikkels en informatie, maar onze hersenen zijn slechts in staat om een beperkte hoeveelheid te verwerken. Als we elk aspect van elke situatie of beslissing zouden proberen te analyseren, zouden we nooit iets gedaan krijgen. Bovendien zouden we ons constant overweldigd voelen. Om de enorme hoeveelheid informatie die we tegenkomen aan te kunnen en om het beslissingsproces te versnellen, vertrouwen de hersenen op deze mentale strategieën om de zaken te vereenvoudigen, zodat we niet eindeloos veel tijd hoeven te besteden aan het analyseren van elk detail.

Waarschijnlijk maak je elke dag honderden of zelfs duizenden beslissingen. Wat eet je voor ontbijt? Wat trek je aan vandaag? Wat moet je allemaal bij je hebben? Hoe zal je naar je werk gaan? Wat vinden anderen? Moet je een staafdiagram of een taartdiagram gebruiken in je presentatie? Zal je nog snel door oranje rijden of toch vast stoppen voor het stoplicht? De lijst met beslissingen die je elke dag neemt is eindeloos en gevarieerd. Gelukkig kun je met behulp van heuristiek dergelijke beslissingen met relatief gemak nemen en erop vertrouwen dat je keuze waarschijnlijk goed zal zijn.

Iedereen heeft een unieke/persoonsgebonden heuristiek.

Ik vergelijk het brein vaak met een archiefkast waarbij op de lades stickers zitten die informatie geven over wat er in die archiefkast zit. Bijvoorbeeld een sticker met de letter A geeft aan dat in die lade alles zit wat met een A begint en bij de lade met een B alles wat met een B begint.

Een ander zal lades hebben met stickers als bijvoorbeeld “facturen”, “orders”, “Klanten”, “bestellingen” etc.

En wat je dan ook ziet is dat in die lades mapjes zitten die ook weer een eigen onderverdeling hebben. Om ervoor te zorgen dat de informatie die opgeborgen moet worden meteen in de juiste lade in het juiste mapje terecht komt, gebruiken we een shortcut die we door ervaring zelf bedacht hebben.

Ook geef ik vaak het voorbeeld dat ieder persoon een eigen manier heeft van zoeken en vinden. Zo zal bijvoorbeeld iemand die geschreven tekst als voorkeur heeft om informatie te verwerken informatie gaan opzoeken in boeken en tijdschriften of een encyclopedie, terwijl iemand die beeldmateriaal als voorkeur heeft eerder zal gaan zoeken op het internet naar tutorials of ander beeldmateriaal.

Welke heuristische vuistregels een persoon gebruikt om te komen tot die shortcut zal dus ook weer per persoon onderzocht moeten worden.

En daar heb ik dan de oplossing voor.

Twee hersenhelften

Thu, 14 Nov 2019 11:12:36 GMT

Samenwerken moet

Het is voor iedereen mogelijk om informatie veel sneller te verwerken , vaak vijf tot twintig keer sneller.

Die methoden zijn simpel, leuk, begrijpelijk en ze zijn effectief.

Er zijn technieken die het proces van informatie verwerken kunnen versnellen en die steeds meer in het bedrijfsleven worden toegepast.

Eigenlijk zijn deze technieken voor scholieren en studenten nog veel belangrijker. Je moet zo jong mogelijk beginnen met het gebruik van hulpmiddelen waarmee je je hersens beter kunt benutten. Daar heb je de rest van je leven plezier van.

Je hersenen zijn het meest complexe orgaan in je lichaam. Zo complex, dat er nog veel is wat we niet weten.

Veel is ook wél bekend over informatie verwerken en over een goed gebruik van ons brein.

Het is handig om daar wat meer over te weten. Er bestaat namelijk geen gebruiksaanwijzing voor een goed gebruik van je hersenen.

Het bovenste deel van onze hersenen, de grote hersenen, bestaat uit twee delen, die als één geheel samenwerken. Ze zijn met elkaar verbonden door een dikke zenuwbaan.

Gebleken is, dat de linkerkant van onze grote hersenen beter is in analytische dingen zoals taal, rekenen, spraak, volgorde, details. De rechterhersenhelft, ook wel de creatieve kant genoemd (hoewel creativiteit juist voortkomt uit een goed gebruik van de combinatie links en rechts), is meer gespecialiseerd in beelden, kleur, muziek en ritme, (dag)dromen, patronen en intuïtie. Het interessante is nu dat als we onze beide hersenhelften goed samen gebruiken, ze elkaar versterken. Door een goede samenwerking tussen onze beide hersenhelften benutten we ons brein veel beter. Soms wel vijf tot tien maal beter!

Als kind maakten we goed gebruik van onze beide hersenhelften. Ze werkten samen mooi in balans.

Onze cultuur en het onderwijssysteem zorgen ervoor dat we, als we ouder worden, vooral de linkerhelft heel goed ontwikkelen. Immers wat we op school leren is voornamelijk lezen, schrijven en rekenen en de meer uitgebreide en complexe versies daarvan. In hoofdzaak taken voor onze linker hersenhelft. Die is daardoor goed ontwikkeld, terwijl de rechterhelft veel minder wordt gebruikt. Dat is als het ware een slapende reus. Willen we onze hersenen beter gebruiken, waardoor we beter en sneller kunnen leren, dan zullen we die twee hersenhelften beter met elkaar in balans moeten brengen. Dat betekent dat wij de rechterkant meer moeten ontwikkelen.

Kortom: als we effectiever willen leren zullen we ons hele brein beter moeten benutten. Dat kan door niet voornamelijk actief te zijn met de analytische linker hersenhelft, maar vooral door de rechterkant beter te gebruiken.

Als we leren, als we nadenken, als we met onze zintuigen informatie binnen halen, maar ook als we dromen worden er in ons brein verbindingen gemaakt tussen hersencellen.

Het maken van verbindingen in het brein is een heel ingewikkeld proces. Het is een proces van neurotransmitters (stofjes) die informatie doorgeven (impulsen overdragen) en zo verbinding maken met alle delen van het brein. Belangrijke neurotransmitters zijn; dopamine, endorfine, adrenaline, melatonine, histamine en taurine.

Het brein is dus eigenlijk een netwerk van verbindingen. En het grappige is dat één van de adviezen die ik geef aan mensen als het gaat om verbeteren van hun leerstrategie is om te gaan mindmappen. Een mindmap (zie foto) is een netwerk van informatie waarbij bij het maken ervan allebei de hersenhelften gestimuleerd worden te werken en vooral samen te werken.

Het is belangrijk om te weten welke hersenhelft dominant is. Zoals gezegd, in ons onderwijssysteem maar ook in ons latere werk, wordt alleen de linkerhersenhelft aangesproken en als jij een dominante rechter hersenhelft hebt dan kan je daardoor behoorlijk in de problemen komen. Tenzij je muzikant of kunstenaar bent maar helaas is dat in veel gevallen niet zo.

In het onderzoek wat ik aanbied wordt onder andere duidelijk welke hersenhelft de boventoon voert en daar kan ik dan met praktische adviezen handige en makkelijk uitvoerbare oplossingen bij bedenken.

Meervoudig intelligent

Tue, 12 Nov 2019 16:47:52 GMT

Hoe ben je intelligent.

In de meervoudige intelligentie theorie gaat het niet om hoe intelligent bent maar om hoe je intelligent bent.

Da's een goeie ............. ?!

De meervoudige intelligentie theorie, ook bekend als Gardner’s Multiple Intelligences, is in 1983 geïntroduceerd door de psycholoog Howard Gardner in zijn boek ‘Frames of Mind’. De meervoudige intelligentie theorie komt erop neer dat ieder mens over acht soorten intelligenties beschikt.

Volgens Howard Gardner betekent intelligentie “de bekwaamheid om te leren, om problemen op te lossen”. Dit kan dus op verschillende (meervoudige) manieren. Ieder persoon heeft andere intelligenties sterk ontwikkeld en daardoor krijg je verschillende soorten slimheid. Met de meervoudige intelligentie theorie wil Howard Gardner benadrukken dat het leerproces (proces van informatie verwerken) moet worden beoordeelt op een manier die een juist overzicht geeft van sterke en zwakke punten van de persoon in dat proces.

Gardner verdeelt de bekwaamheid om te leren en problemen op te lossen in 9 intelligenties

Verbaal/Linguïstisch - het vermogen om te lezen, schrijven, luisteren en spreken;

Visueel/Ruimtelijk - het vermogen om je te kunnen oriënteren in de ruimte;

Logisch/Mathematisch - het vermogen om te rekenen, logische puzzels op te lossen, te redeneren en wetenschappelijk te denken;

Muzikaal/Ritmisch - het vermogen om te zingen, een muziekinstrument te bespelen, muziek te analyseren en componeren;

Lichamelijk/Kinesthetisch - het vermogen om je lichaam gecoördineerd te bewegen zoals nodig in dans, sport en chirurgie;

Interpersoonlijk - het vermogen om verbaal en non-verbaal gedrag van anderen te begrijpen en interpreteren;

Intrapersoonlijk - het vermogen om te reflecteren op het eigen handelen en dit te begrijpen;

Naturalistisch - het vermogen om objecten in de natuurlijke wereld te herkennen en te categoriseren;

Existentieel - het vermogen om je eigen positie te bepalen ten aanzien van existentiële kenmerken van het menselijk bestaan, zoals de dood en de zin van het leven.

IQ test

Alleen de eerste drie soorten van de meervoudige intelligentie theorie van Gardner vallen samen met wat we normaliter verstaan onder intelligentie en hetgeen een IQ test probeert te meten. Het denken in termen van meervoudige intelligentie staat haaks op het idee van de G-factor die veronderstelt dat er maar één algemene onderliggende factor is.

Gardner beweert dan ook in zijn theorie dat wanneer een persoon laag scoort op een IQ test, dit helemaal niet betekent dat iemand niet intelligent is. Het betekent alleen dat je niet verbaal/linguïstisch, logisch/mathematisch en/of visueel/ruimtelijk intelligent bent. Op een van de andere manieren kan je wel erg intelligent zijn en heel erg uitblinken en daardoor zelfs heel succesvol worden. Mozart was volgens hem bijvoorbeeld muzikaal intelligent.

Gardner is van mening dat ieder mens een of meerdere dimensies heeft waarin men uitblinkt (en dus ook graag doet). Verder beweert Gardner dat de traditionele IQ-testen te weinig rekening houden met deze dimensies.

IQ testen en alles wat te maken heeft met onderwijs en informatie verwerken gaat in ons systeem alleen maar over dimensies verbaal/linguïstisch, logisch/mathematisch of visueel/ruimtelijk, wat voornamelijk cognitieve vaardigheden zijn.

Intelligentie

Wat nu precies intelligentie is, houdt al heel lang allerlei deskundigen bezig. Kan iemand op een bepaald gebied intelligent zijn en op een ander niet? Of is er sprake van één factor die bepaalt of je iemand intelligent kan noemen? Ook de Engelse psycholoog Charles Spearman (1863 – 1945) hield zich hiermee bezig. Hij ontdekte dat het niveau van schoolprestaties van kinderen vaak hetzelfde was voor vakken die onderling geen verband met elkaar hielden. Spearman ging er vanuit dat dit wees op een onderliggende algemene mentale vaardigheid. Dit noemde hij de G-factor, waarbij de ‘G’ staat voor ‘general’, algemeen. Hieruit ontwikkelde hij de twee-factorentheorie van intelligentie. Volgens hem hangt je totale intellectuele functioneren af van:

algemene intelligentie (de G-factor)

specifieke intelligenties voor verschillende taken (de S-factor).

Er zijn nog meer psychologen geweest die zich verdiept hebben in het begrip ‘intelligentie. Onder andere de Amerikaanse psycholoog en psychometrist Robert J. Sternberg (geboren 1949). Veelal vinden ze dat de intelligentie van iemand niet goed is vast te stellen met de gebruikelijke intelligentietesten. Robert J. Sternberg kwam tot de conclusie dat er drie verschillende soorten intelligentie te onderscheiden zijn, namelijk:

analytische intelligentie; Het gaat daarbij om je vermogen om bijvoorbeeld logisch te kunnen redeneren, informatie te kunnen opnemen en weergeven, nieuwe informatie te kunnen analyseren en hoofd- en bijzaken van elkaar te kunnen scheiden.

praktische intelligentie; Bij praktische intelligentie gaat het erom in hoeverre je je kunt handhaven in alledaagse situaties op je werk, thuis en onderweg. Kun je een oplossing vinden voor de problemen waar je tegenaan loopt en hoe ga je om met onverwachte situaties? Praktische intelligentie zegt in hoge mate iets over je zelfredzaamheid. Het gaat daarbij ook om competenties als doelgericht denken en handelen, het hebben van zelfkennis, het hebben van overtuigingskracht en het kunnen plannen.

creatieve intelligentie. Met je creatieve intelligentie kun je verschillende soorten informatie met elkaar in verband brengen. Hiermee hangt samen dat je flexibel en inventief bent, dat je een groot inlevingsvermogen hebt, dat je ‘out of the box’ denkt, dat je goed bent in brainstormen als er ideeën nodig zijn en dat je doordenkt als dat nodig is en daardoor ongebruikelijke vragen kunt stellen.

Je creatieve denkvermogen kan je altijd van pas komen, maar in het bijzonder als je een creatief beroep hebt, in de wetenschap werkzaam bent of als je een functie vervult waarbij je veel problemen moet oplossen.

G Factor

De algemene factor van intelligentie ( G-factor ) is gebaseerd op de veronderstelling dat veel intelligenties min of meer deel uitmaken van een algemene intelligentie factor. Dit rechtvaardigt eenvoudig van ‘de’ intelligentie te spreken. Geen andere psychologische constructie kan de professionele prestaties nauwkeurig voorspellen, daarom de G-factor. Dit is echter slechts een ruwe richtwaarde van het intelligentie profiel van een persoon. Als leidraad of om meer inzicht te krijgen in het werkelijke IQ van een persoon, is het vaak nuttig de eigenschappen van specifieke intelligentie factoren onderscheiden.

En dat is dan weer wat Howard Gardner doet in zijn meervoudige intelligentie theorie.

Kopieergedrag

Fri, 08 Nov 2019 11:11:59 GMT

Kopiëren

Mensen zijn nou eenmaal kuddedieren. Dat weten we allemaal.

En dan is het soms lastig als het gaat over dingen doen op een manier zoals dat bij jou past.

Vooral als we niet heel erg zeker zijn van onszelf dan hebben we nogal eens de neiging om anderen te kopiëren. In hun gedrag, de manier waarop ze praten, de dingen die ze zeggen, hun normen en waarden en ook de manier waarop zij informatie verwerken.

En eigenlijk is dat dom want het levert ons niet zo heel veel op.

Kinderen ontwikkelen zich door voornamelijk te kopiëren.

Dat begint met taal. Wij als volwassenen pakken een bal, laten die aan het kind zien en zeggen dan heel duidelijk "kijk eens, Bál"

En als we dat een keer of tien gedaan hebben dan zegt het kind vaak "bal" als we de bal omhoog houden.

Op dat moment heeft dat voor het kind nog niet zoveel te maken met het besef hoe zo'n ding heet. Bij dat ronde ding hoort het iedere keer Bál en dus zegt het bal. Het kopieert wat het hoort van de volwassene.

En verder zijn er natuurlijk verschillende anekdotes te vertellen over wat je kinderen zoal hoort en ziet nadoen van thuis of van ons nannies. Het is geweldig om kinderen te observeren in hun rollenspel want dan weet je precies hoe het er thuis aan toe gaat.

Maar uiteindelijk werkt kopiëren niet.

Ook daarvan weer een goed voorbeeld uit mijn kinderopvang tijd.

Ik sta met een leidster in de groep en we zijn in gesprek. Het is nog heel vroeg en er zijn nog maar weinig kinderen aanwezig. De meeste kinderen spelen in de hal waar andere leidsters een oogje in het zeil houden. Bij ons in de groepsruimte zit Boris aan tafel te spelen met een paar autootjes.

Vanuit de hal komt Yuri de groepsruimte in gerend. Ziet Boris aan tafel, loopt er op af, pakt een autootje, geeft Boris zo'n harde duw dat hij bijna van zijn stoel valt, steekt een vermanende wijsvinger naar hem op en roept "samen spelen samen delen" ................ en nog voordat Boris kan gaan huilen rent hij de ruimte weer uit.

De leidster die naast mij staat krijgt een beetje een blos want ze herkent zichzelf in het gedrag van Yuri.

Ondertussen is Boris aan tafel beginnen te brullen. Niet alleen is hij een autootje kwijt, er is hem onrecht aangedaan, hij is geschrokken van de uitbrander en hij is ook nog eens bijna van zijn stoel gevallen.

De leidster troost hem en gaat dan naar de hal om Yuri mét het autootje terug te halen.

Als ze weer terug zijn in de groepsruimte zegt de leidster tegen Yuri "ga maar eerst even sorry zeggen tegen Boris". Yuri zegt braaf sorry, maar houdt het autootje stevig vastgeklemd in zijn hand achter zijn rug. Als de leidster hem opdraagt de auto terug te geven aan Boris zet ook Yuri het op een brullen. "Maar ik had hem" jammert hij.

Dan besluit de leidster het anders aan te pakken.

Ze wijst naar een autootje op de tafel en vraagt aan Boris "mag ik daarmee spelen?" Boris kijkt haar aan en knikt van ja. Dan schuift hij zelf het autootje naar haar toe. Yuri kijkt toe, hij heeft het autootje niet meer achter zijn rug maar houdt het voor zijn buik en plukt er een beetje aan.

Dan vraagt hij aan Boris "mag ik deze"? Boris knikt.

Kinderen leren dus door kopiëren en als wij als volwassenen maar steeds het goede voorbeeld geven dan komt het allemaal wel goed.

Van jongs af aan leren we door na te doen. Zo leren we niet alleen lachen, maar ook lopen en praten. Dan nog heel onschuldig en zorgeloos. Er is weinig sprake van originaliteit want je bent niet de eerste die het doet (voor zover menselijk gedrag ooit echt origineel is want ons ras bestaat immers al even).

Pas veel later ontstaat er een identiteitsbesef en gaan we keuzes maken in wat we wel en niet overnemen van anderen. "Ik doe dat niet" hoor je een kind dan vaak zeggen als er een situatie is zoals tussen Boris en Yuri. Er is dan ook sprake van een soort verantwoordelijkheidsgevoel voor dat gedrag.

Pas tijdens de puberteit ontstaat er een duidelijk beeld van vaardigheden, eigenschappen, interesses, overtuigingen, en van doelen en verwachtingen.

Met andere woorden, als je zelf iets bedenkt, heb je daar een bepaald idee bij, een gevoel, een argument, een reden.

Als er sprake is van kopieergedrag is die identificatie er niet. Je doet het na en verder heb je geen persoonlijke inbreng, argumenten of reden. Word je later met deze keuze of gedrag geconfronteerd dan weet je vaak ook niets te zeggen op de vraag "waarom" je het doet. Een diepere beweegreden is er vaak niet. Dat is dan ook meteen de moeilijkheid met dit soort gedrag. Iemand is er bijna niet op aan te spreken.

Overal zie ik mensen anderen kopiëren. Ondernemers die zien dat hun concollega's succesvoller zijn dan zij kopiëren bijvoorbeeld hele stukken van een website of van een aanbod van diensten.

Ook om ergens bij te horen wordt gedrag van anderen gekopieerd en zelfs uiterlijkheden zoals make up en kleding.

En ook bij het leren en informatie verwerken zie ik mensen elkaars methode kopiëren. Onder het mom van de ander heeft succes of haalt hoge cijfers, dus als ik het ook op die manier doe dan heb ik ook succes en haal ik ook hoge cijfers.

En zo werkt dat dus niet en in de meeste gevallen werkt het zelfs averechts.

Het is de bedoeling dat je vanuit jouw eigen identiteit naar die anderen kijkt en vervolgens keuzes maakt op basis van datgene wat bij jou het beste past.

Met andere woorden, jij kan uren met jouw neus in de boeken gaan zitten omdat jouw vriendin dat doet en daarmee hoge cijfers haalt ............... maar als tekstverwerken niet jouw voorkeur is dan schiet je er niks mee op en haal je nog hooguit een 4. Dat levert jou dan weer een heleboel verdriet en frustratie op want je had toch zo je best gedaan? En een volgende keer ga je nog harder blokken en haal je een 2.

Wat wel werkt is goed om je heen kijken. Kijk ook eens naar anderen die niet bij jouw clubje horen.

En maak dan uiteindelijk een keuze in dat wat het beste bij jou past.

Natuurlijk moet je dat dan wel eerst van jezelf weten.

Laat ik daar nou een onderzoek voor hebben.

Gebruik je talent!

Daar heb je het voor.

Talenten

Tue, 29 Oct 2019 15:42:13 GMT

Ons brein heeft eigen talenten.

De slogan die je op al mijn posts tegenkomt is "Gebruik je talent! Daar heb je het voor."

En dat roept bij de meeste mensen een associatie op met de persoonlijke eigenschappen en talenten.

Bijvoorbeeld als we goed zijn in een bepaalde sport of goed kunnen koken, schrijvers talent hebben of muzikaal zijn. Of misschien kunnen we wel heel goed handwerken, of toneelspelen of fotograferen ....... .

En ook als we aan het leren zijn maken we onderscheid tussen verschillende talenten. Zo is de één goed in rekenen en de ander weer beter in taal.

Die talenten komen we in ons werk ook tegen en dan noemen we het kwaliteiten. En bij die kwaliteiten horen dan weer valkuilen waaruit we uitdagingen halen die we dan vervolgens omzetten naar nieuwe kwaliteiten mits we niet in onze allergieën blijven hangen.

Allemaal talenten, die we iedere dag gebruiken omdat ze bij ons horen.

Maar hoe zit het nu met ons brein?

Ik krijg vaak de vraag wat leerstrategie is en als ik dan uitleg dat leerstrategie iets zegt over het talent om informatie te verwerken, dan denkt iedereen meteen aan het bovenstaande rijtje.

Wat wij vaak niet weten is dat ons brein eigen talenten heeft. Die los staan van onze persoonlijke eigenschappen en talenten zoals ik hierboven beschreef.

En als ik dat uitleg dan gaan ineens de wenkbrauwen omhoog. Want wij zijn toch ons brein? Of anders, ons karakter, ons gedrag, talenten, eigenschappen en tekortkomingen liggen vast in ons brein, toch?

Ja, dat klopt.

En toch is ons brein ook een orgaan.

Een orgaan wat onder andere informatie opslaat en ervoor zorgt dat we die opgeslagen informatie ook weer terug kunnen vinden en reproduceren op een moment dat dat van ons gevraagd wordt.

Om informatie te verwerken gebruikt het brein talenten die niet waarneembaar zijn in persoonlijke eigenschappen, karakter en talenten zoals goed kunnen handwerken of fotograferen.

Het brein verwerkt informatie door gebruik te maken van de eigen talenten.

En dat zijn; geschreven tekst (tekstverwerken), gesproken tekst en geluid (auditief), plaatjes en beelden (visueel), samenwerken (interpersoonlijk), structuur en beweging.

Binnen die zes talenten heeft ons brein een aantal voorkeuren. Meestal zijn dat er 2 of 3 en er zijn allerlei combinaties van voorkeuren mogelijk. Niets is zomaar te voorspellen. En dat maakt het nou juist zo interessant.

In de onderzoeken naar de persoonlijke leerstrategie ben ik al zoveel tegenstrijdige uitkomsten tegen gekomen tussen dat wat mensen dachten dat hun voorkeur zou zijn en wat er in werkelijkheid uitkwam.

Natuurlijk zijn er wel eens vergelijkingen te maken tussen persoonlijke eigenschappen en talenten en de talenten van het brein maar die vind je vrijwel alleen terug in de structuurbehoefte of de bewegingsbehoefte.

Ik maak maar al te vaak mee dat een goede muzikant laag scoort op het talent auditief en dat een schrijver laag scoort op het talent tekstverwerken.

Kortom goed zijn in muziek maken, boeken schrijven, fotograferen, sport of puzzelen zegt niets over de manier waarop jij (jouw brein) het makkelijkste informatie opneemt.

Dus; ontdek jouw leerstrategie en slaag in alles wat je doet!

Frisse lucht

Thu, 17 Oct 2019 09:37:11 GMT

Hoe belangrijk is dat?!

In verschillende posts op social media heb ik al aangegeven dat buitenlucht belangrijk is bij het snel en makkelijk kunnen verwerken van informatie.

Maar hoe belangrijk is dat nou eigenlijk?

We weten allemaal dat zuurstofgebrek schadelijk is voor de hersenen.

Bij zuurstof tekort door bijvoorbeeld een herseninfarct komt een enzym vrij (NOX4) wat hersenweefsel vernietigd. Maar ook wanneer er geen sprake is van zuurstof tekort, is het voldoende aanvullen van zuurstof in de hersenen, door regelmatig de frisse lucht op te zoeken, heel belangrijk.

We zijn de hele dag bezig met het verwerken van informatie en dat vraagt veel veel van ons brein. Zuurstof is voor de hersenen wat voedsel voor het lichaam is.

Ook als we niet aan het werk zijn of op school zitten, komt er allerlei informatie binnen die naar de juiste plek gestuurd moet worden. Dat verwerken van al die informatie gebeurt voornamelijk in het voorste gedeelte van ons brein (prefrontale cortex). Opvallend is dat deze vlak achter de neus-voorhoofdsholte zit. Zou dat iets te maken hebben met de kortste weg naar frisse lucht? Ik denk van wel.

O en misschien nog voor alle duidelijkheid; onze luchtwegen zorgen voor de zuurstoftoevoer naar het bloed maar ook via de huid, onze poriën, komt zuurstof ons lichaam binnen. En wel zoveel, dat wanneer je de huid volledig afsluit terwijl de luchtwegen toegankelijk blijven, iemand uiteindelijk toch stikt door zuurstofgebrek.

Onderzoek heeft uitgewezen dat verblijf in de buitenlucht de hersenen stimuleert. Het brein gaat dan dus sneller en makkelijker werken. En vooral in combinatie met bewegen wordt een optimaal effect bereikt. Door de beweging wordt het bloed sneller rondgepompt en komt er dus sneller zuurstofrijk bloed in de hersenen terecht.

Uit hetzelfde onderzoek kwam ook naar voren dat bijvoorbeeld een boswandeling de hersenen tot rust laat komen. Dat heeft te maken met de hoeveelheid zuurstof die tussen de bomen aanmerkelijk hoger ligt dan ergens anders. Én het natuurlijke beeld van een bosrijke omgeving komt in het brein al geordend binnen. Het brein hoeft daar dus zelf niks meer aan te verwerken.

Uit dit onderzoek is gebleken dat de motor harder gaat werken met minder energieverbruik, door schonere, frisse, zuurstofrijke lucht.

Temperatuur is minder van belang. Of het nu 30° of -15° is, het gaat om het zuurstof gehalte in de lucht. Al wordt bij koudere temperaturen het zuurstof uit de lucht wel makkelijker opgenomen.

Naar buiten dus, altijd.

Maar hoe moet dat nu als je de hele dag in een kantoor of op school zit?

Laten we eerst eens beginnen met wat je zelf allemaal al kan verbeteren.

Slaap met het raam open en laat het slaapkamerraam ook overdag open staan. Dan heb je gedurende de nacht een enorme toevoer aan zuurstofrijke lucht en bouw je een voorraadje op. Het hoeft niet wagenwijd te zijn want tenslotte stoken we niet voor de hele straat, maar een tochtstand of een bovenraampje is al voldoende.

Dat lopen of fietsen naar het werk de beste manier is weten we allemaal al heel lang dus daarover hoef ik niet nog meer te zeggen. Helaas woont niet iedereen zo dicht bij het werk dat dat ook kan en dan is de auto of openbaar vervoer nog de enige optie.

Als je met openbaar vervoer reist ben je ook voldoende buiten om frisse lucht op te doen. In de auto is dat natuurlijk anders. Kies er dan voor om een raampje open te zetten, ook in de winter.

Eenmaal op het werk of in de klas wordt het allemaal een stuk lastiger. Airco's zuiveren de lucht en geven een aangename temperatuur maar verversen de lucht niet altijd zo optimaal als wanneer er een raam open kan. Dus als je werkt in een omgeving waar ramen open kunnen, doe dat dan ook regelmatig.

En dan is er natuurlijk altijd de mogelijkheid om in de lunchpauze de buitenlucht op te zoeken. Iedere dag een half uurtje lopen maar ook op een bankje zitten, lekker buiten en even nergens over nadenken doet ongelooflijk veel goeds voor ons brein.

En dan het belangrijkste; buitenlucht, zuurstofrijke lucht, stimuleert de aanmaak van serotonine.

Met andere woorden, buitenlucht maakt gelukkig.

Maudy Kruiswijk

www.leerstrategie.nl

info@leerstrategie.nl

Rust voor het brein

duda-wsm@mijndomein.nl — Tue, 24 Sep 2019 09:39:42 GMT

Hobby's en interesses

Niet alleen ons lichaam, ook ons brein heeft rust nodig.

Maar anders dan het lichaam, komt het brein niet tot rust als we niet meer bewegen.

Slapen is de belangrijkste manier en ook de bekendste manier voor het menselijk lichaam om uit te rusten en te herstellen van alle inspanningen.

Voor ons brein werkt dat anders, tenminste zo lijkt het.

Voor het brein betekend rust, die momenten waarop niet bewust wordt nagedacht. En natuurlijk is dat ook zo tijdens het slapen.

Als er niet bewust wordt nagedacht, schakelt het brein automatisch over op het zogenaamde ‘defaultnetwerk’. Daarin worden herinneringen vastgelegd, wordt het verleden doorgrond en wordt naar oplossingen gezocht voor problemen die op dat moment in je leven spelen. Terwijl het brein rust, gebeuren er dus heel belangwekkende dingen!

En dat is niet alleen wanneer je slaapt of mediteert.

In rust verwerkt het brein alle opgenomen informatie veel makkelijker en sneller dan wanneer er constant wordt nagedacht. Zelfs wanneer je informatie verwerkt op de manier die het beste bij jou past, gaat het nog sneller en makkelijker als je jouw brein voldoende rust geeft. En aangezien we niet de hele dag kunnen slapen, moeten die rustmomenten dus tijdens de dag zijn, of in iedere geval tijdens de uren dat we wakker zijn.

Aangezien de meesten van ons werken tijdens de dag (een beetje variërend ergens tussen 8.00 en 0624472022 zal dat rusten daarvoor of daarna moeten zijn. Zo denken wij tenminste. En voor een groot deel is dat natuurlijk ook zo. Maar ook tijdens het werken kunnen we rustmomenten voor het brein inbouwen.

Hoe doe je dat nou, dat "niet nadenken"?

Eigenlijk is dat heel eenvoudig. Op het moment dat we ons gaan bezig houden met dingen die we leuk vinden, of wat ons interesseert, denken we niet meer constant na maar gaan we uitsluitend op impulsen. Dit effect is onderzocht bij mensen met een burn out, waarbij denken domweg niet meer gaat en de vermoeidheid niet meer is op te lossen met alleen voldoende slaap, vocht, frisse lucht en beweging.

In een burn out zet het brein zichzelf stil. Informatie wordt niet meer opgenomen, laat staan verwerkt en denken leidt tot niks. Werken lukt dan meestal niet meer en mensen gaan noodgedwongen dat doen wat ze leuk vinden en dan ineens komt er rust. Het brein gaat in de default stand en de trechterwerking in de informatiestroom wordt langzaamaan minder en uiteindelijk opgeheven.

Zoals het hier staat is het wat kort door de bocht omschreven en zitten er nog wel wat tussenstappen tussen, maar uit ervaring weet ik dat het in grote lijnen hierop neerkomt.

In dat defaultnetwerk van het brein vind je alles wat te maken heeft met hobby's, interesses, wensen en verlangens en ook dagdromen.

Tijdens een intensieve vergadering even naar buiten staren en alles langs je heen laten gaan behalve de beelden die in jouw hoofd opdoemen. Dát is het brein in default. Blijkbaar zorgt ons brein goed voor zichzelf door dit zo af en toe gewoon te doen.

En net als met water en frisse lucht, kunnen we het brein hierbij helpen. Door het bewust die default stand in te sturen.

Voor ouders met pubers zal dit misschien even schrikken zijn, maar een film kijken op tv is een hele goede manier om een kind wat de hele dag school heeft gehad even de gelegenheid te geven om te "defaulten". De beelden en geluiden bij een film komen geordend binnen dus het brein hoeft er niks mee en door alleen maar te kijken en te luisteren zonder dat er ergens over nagedacht hoeft te worden, wordt alle informatie die in de loop van de lesdag in hun hoofd is gestopt verwerkt en in de juiste mapjes opgeborgen zodat ze het later tijdens een toets weer terug kunnen vinden. Pas daarna is het puberbrein weer in staat om nieuwe informatie op te nemen. Daarom is uit school, voor het eten even een film kijken helemaal niet zo gek. En 's avonds na het leren? Dan is tv kijken misschien minder geschikt, maar het is ook dan noodzakelijk om even iets leuks te doen voordat ze gaan slapen.

En voor volwassenen geldt natuurlijk precies hetzelfde.

Hobby's (interesses en dingen die we leuk vinden om te doen) hebben hetzelfde effect als zo'n film kijken na school of werk. Maar omdat een hobby vaak meer tijd en aandacht vraagt kiezen we ervoor om daar onze vrij tijd aan te besteden.

Mijn hobby's zijn koken, fotografie, muziek maken, schrijven en ik lees graag. De volgorde van belangrijkheid wordt bepaald door allerlei factoren buiten mezelf en tijd of tijdstip op de dag zijn daar voorbeelden van.

Laten we eens kijken naar dat koken. Dat is makkelijk want dat kan na werktijd.

Wat ik ga maken wordt bepaald door dat wat ik in huis heb en als dat niks is dan scharrel ik wat bij elkaar in de supermarkt. Op dat moment denk ik dus al niet meer na maar ga zuiver op mijn (honger) gevoel af. Waar heb ik trek in.

Tijdens het koken denk ik ook niet na.

Wel moet ik geconcentreerd zijn op wat ik doe anders mis ik naderhand een paar vingers. Geconcentreerd bezig zijn met snijden en koken, het combineren van smaken en kleuren en reageren op geluiden en geuren maakt dat ik niet kan nadenken.

Natuurlijk zorg ik er ook voor dat ik tijdens het opeten bewust proef en ruik en zie wat ik even daarvoor heb gemaakt.

Pas daarna, meestal tijdens het opruimen van de keuken en inruimen van de vaatwasser, gaat mijn brein weer in denk stand en zijn er "ineens" een aantal oplossingen voor vraagstukken die ik door erover na te denken niet opgelost kreeg.

Voor de mensen die nu denken "wat een saai mens". Natuurlijk ga ik ook regelmatig uit. Uit eten, terrasje pakken, gewoon gezellig de kroeg in, naar een festival of naar theater of bioscoop.

Allemaal momenten waarbij we niet hoeven nadenken bij wat we doen en wat er om ons heen gebeurd. Waarbij we alle informatie op ons af kunnen laten komen en door ons heen laten stromen zonder dat het opgeslagen hoeft te worden en we ons brein kunnen laten defaulten.

Leuke dingen doen, interesses en hobby's zijn belangrijk en houden ons brein gezond.

Zeggen wat je doet en doen wat je zegt

duda-wsm@mijndomein.nl — Mon, 02 Sep 2019 09:16:06 GMT

Kwaliteit in communicatie

Zeggen wat je doet en doen wat je zegt ,

was het eerste wat er in mij opkwam toen ik voor mijn toenmalige werkgever aan de slag ging met het ontwikkelen en schrijven van het kwaliteitssysteem voor de kinderopvang.

Om de vergunning te kunnen behouden moest de kinderopvang gecertificeerd worden conform de HKZ normen.

Direct na de ISO normen kwamen de HKZ normen. HKZ staat voor Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling Zorg & Welzijn.

Samen met managers van een aantal andere grote kinderopvang organisaties ontwikkelden we een kwaliteitssysteem waarop nu nog steeds de meeste kinderopvang organisaties hun systeem op baseren.

Zeggen wat je doet en doen wat je zegt.

Na een jaar lang regelmatig overleggen, sparren, elkaar ondersteunen en motiveren was het raamwerk klaar en konden we ieder voor zich dat binnen onze eigen organisaties gaan vullen met beschrijving van het primair proces en de daaraan gekoppelde werkinstructies en de benodigde formuleren.

Samen met de werkgroep "Kwaliteitszorg" ontstond er een kwaliteitssysteem bestaande uit 3 ordners waarin alles beschreven stond wat wij als kinderopvang vonden, deden en wilden zijn. Hoe we dat deden en met welke middelen en hoe we dat controleerbaar maakten.

In het kwaliteitssysteem zeg je wat je doet en maak je controleerbaar of je ook doet wat je zegt.

En sindsdien is dat voor mij Kwaliteit.

Zeggen wat je doet en doen wat je zegt,

is een glasheldere communicatie over het product of de dienst die je levert aan klanten.

En laat het nou zo zijn dat de manier waarop je communiceert ook te maken heeft met leerstrategie.

Zo zie je bijvoorbeeld dat mensen die hoog scoren op het onderdeel "tekstverwerken" het liefste ook informatie overdragen door het op te schrijven. En mensen die laag scoren op het onderdeel "Visueel" zullen weinig plaatjes gebruiken in hun presentaties.

Zeggen wat je doet en doen wat je zegt

betekent voornamelijk dat de ander geen ruimte heeft/krijgt/moet gaan gebruiken, om zelf vanalles te bedenken bij de informatie die je geeft. Daardoor voorkom je ruis op de lijn en een heleboel communicatieve verstoringen in informatie overdracht.

We weten denk ik allemaal dat communicatie de grootste oorzaak is in het vastlopen van relaties in welke vorm dan ook. Maar duidelijke communicatie betekent ook niet de ander overtuigen van jouw gelijk. The only way is my way is een eigenschap en geen communicatieve vaardigheid.

Duidelijke communicatie betekent niks anders dan zeggen wat je doet en doen wat je zegt. Zo dat de ander weet hoe het zal zijn.

Zeggen wat je doet en doen wat je zegt

heeft een link naar leerstrategie in de manier waarop je communiceert.

Je kunt je misschien voorstellen dat iemand die hoog scoort op het onderdeel auditief, graag luistert naar een spreker. En dan zelf ook graag sprekend informatie overdraagt. Immers die manier ligt het dichtste bij die persoon. Maar als die informatie overdracht is, naar iemand die juist heel laag scoort op auditief gaat het mis. De luisteraar zal namelijk na een minuut of 3 zijn aandacht verliezen, afgeleid worden door allerlei prikkels vanuit de omgeving, zich uiteindelijk gaan storen aan het ellenlange verhaal wat afgestoken wordt (is de beleving hè!) en een groot gedeelte van de informatie missen.

Andersom, wanneer de gesproken informatie heel kort is, zal de ander met een heleboel vragen en onduidelijkheden achterblijven. "Ik zet het wel op de mail" wordt er dan gezegd. En dan gebeurd er precies hetzelfde. De mail wordt maar gedeeltelijk gelezen. Na een regel of 5 haakt de lezer af en gaat door de tekst heen screenen om de essentie te vinden en mist dan een groot aantal belangrijke details.

Gelukkig heb ik een heleboel praktische tips die in deze situaties erg handig en snel toepasbaar zijn. En ik hoor dan ook vaak terug dat de communicatie ineens een stuk makkelijker gaat.

Daar ben ik blij om, zo makkelijk is het dus.

Zeggen wat je doet en doen wat je zegt

betekent bij informatie delen vooral dat je er rekening mee houdt dat de ander een andere voorkeur heeft van informatie verwerken dan jij.

Daarom zorg je ervoor dat in een presentatie bijvoorbeeld, er altijd een goede balans is tussen gesproken tekst en leesbare tekst. Dat er voldoende plaatjes en filmpjes zijn en dat er iets te schrijven aanwezig is. En je last regelmatig een pauze in zodat men even kan bewegen.

Het wordt pas lastig in de individuele gesprekken. En daar ontstaan dan ook de ernstigste en soms onoplosbare communicatie stoornissen.

Als gezegd, ik heb daar oplossingen voor en die geef ik je maar al te graag mee. Maar dan moet ik natuurlijk wel eerst weten wat jouw voorkeur is.

Tot die tijd kan ik je maar één advies geven en dat is begrip!

Heb begrip voor het feit dat een ander op een andere manier informatie verwerkt dan jij zelf. Probeer erachter te komen wat voor de ander het beste werkt en pas je daaraan aan.

Zeg wat je doet en doe wat je zegt! (ik kan het niet vaak genoeg zeggen en doen)

Rust, Reinheid, Regelmaat

duda-wsm@mijndomein.nl — Tue, 02 Jul 2019 11:26:23 GMT

Als de R in de maand is

Zo, dat zijn nog eens termen uit het jaar kruik.

En toch zijn ze eigenlijk nog steeds up to date, al worden ze niet meer zo vaak gebruikt.

Rust, Reinheid en Regelmaat zijn de 3 Rren die net na de oorlog werden geïntroduceerd door Prof. Dr. Wilhelmina Bladergroen. Zij was psychologe, pedagoge en orthopedagoge.

Tijdens mijn studie en in mijn werk in het onderwijs, de gehandicapten zorg, kinderopvang, en nu weer meer onderwijs (al 40 jaar) heb ik heel veel te maken gehad met opvoeden en gedrag. En steeds weer komen die 3 Rren om de hoek kijken. Omdat ze nog steeds van groot belang zijn bij alles wat we doen. Niet alleen voor kinderen, ook voor volwassenen. En misschien wel juist voor volwassenen.

Rust

Wordt vaak uitgelegd als voldoende slaap. En natuurlijk is het belangrijk dat we voldoende slaap krijgen zodat we uitgerust aan een nieuwe dag kunnen beginnen. Een nieuwe dag vol impulsen.

En dat is nou precies waar die Rust werkelijk over gaat. Over impulsen.

Rust krijg je als je de impulsen zo veel mogelijk beperkt en zo dicht mogelijk bij jezelf blijft. En dat is dan weer zo'n term die je veel hoort maar die niet wordt uitgelegd.

Impulsen is alles wat we om ons heen zien, ruiken, horen, weten en voelen. En als we gefocust zijn op wat we aan het doen zijn, dan leiden die impulsen ons af en dat werkt storend.

Probeer het maar eens uit. Kijk naar een vast punt voor je en zie wat er allemaal nog meer aan beelden binnenkomt. Het enige wat je niet waarneemt is dat wat er achter je is.

Ons brein neemt die impulsen allemaal op en moet er iets mee, namelijk ordenen. Dat kost energie. Als we dan gefocust willen blijven moeten we extra energie leveren.

Als je, zoals ik nu, aan het schrijven bent terwijl iets verderop in de straat een vuilniswagen met ronkende motor al toeterend aan komt rijden en de ondergrondse vuilcontainers gaat legen waarbij de chauffeur over de herrie heen de laatste nieuwtjes schreeuwt naar de bouwvakkers die in het gebouw tegenover staan te hakken en te zagen, dan is dat voor mij afleidend en storend. Door alles heen moet ik blijven nadenken over hoe ik het wil schrijven en of alles wat ik schrij ook klopt en dat kost heel veel meer energie dan wanneer het rustig om mij heen zou zijn.

Als voorbeeld:

Ik schreef het hele stukje over Rust en net toen ik naar Reinheid wilde gaan ging mijn laptop uit. De batterij was leeg. En ik had het geschrevene niet tussentijds opgeslagen dus alles wat ik schreef was weg. Een mooie test. Want ik kon dat wat ik al geschreven had niet meer vanuit mijn brein reproduceren. Mijn brein had het niet opgeslagen door alle afleiding er omheen. En nu kost het me dus meer tijd en energie om het hele stukje toch nog netjes af te krijgen, zonder belangrijke informatie te vergeten.

Precies om die reden staat nu ook het hele kantoortuin principe ter discussie. Focussen op wat je aan het doen bent met om je heen geluiden van telefoons, computers, toetsenborden, mensen die langslopen, licht wat steeds anders invalt, plaatjes aan de muur, pratende mensen, luchtjes (vooral aan het einde van een week hard werken bij 35 graden) en ga zo maar door. Maar ook het effect van anderen die kunnen zien wat je aan het doen bent, je niet altijd even veilig voelen met zoveel mensen om je heen, je niet even kunnen terug trekken tenzij je naar de wc gaat. Misschien is er wel iets wat je bezig houdt waardoor je even niet zo lekker in je vel zit en is het gewoon niet fijn om in zo'n grote groep te zitten. Al dat soort impulsen verhogen de werkdruk met een enorme factor.

Wat dan wel weer prettig kan zijn, is de muziek op de achtergrond. Dat is een constante factor, komt als geordend ons brein binnen en vraagt dus geen extra energie.

Dit hele proces van impulsen verwerken en gefocust zijn vraagt veel energie en als er te lang, te veel impulsen zijn moeten we te lang te veel energie leveren om ons werk of studie te kunnen blijven volhouden.

Reinheid

Wordt vaak uitgelegd als hygiënisch, schoon, proper.

En natuurlijk is het belangrijk dat het schoon is om je heen als je aan het werken of studeren bent. Boodkruimels in je toetsenbord en de plakkende kring van de koffiebeker op je bureau leiden af. En ook schone lucht is belangrijk. Centrale verwarming en airco's zijn fijn in ons klimaat maar maken het er niet schoner op helaas. Open ramen en goede natuurlijke ventilatie wel.

Reinheid is ook het weten waaraan je moet voldoen. Weten wat er van je wordt verwacht. Weten hoe er over je wordt gedacht. Je bewust zijn van wat je kan en wil en wat je nodig hebt. En dat kunnen en mogen aangeven zodat je jezelf kan zijn. En dat betekend vaak een open en eerlijke en vooral gelijkwaardige communicatie.

Net als een auto heeft ook ons lichaam af en toe een onderhoudsbeurt nodig om schoon te blijven en goed te kunnen functioneren. Doorsmeren en olie verversen (weer zo'n oudje) is in dit geval gezonde voeding, voldoende beweging, voldoende water en lekker naar buiten. Maar ook plezier maken, afleiding zoeken en ontspannen horen hier zeker bij. Doen wat je leuk vindt en waar je goed in bent. Vooral in je werk en tijdens je studie.

Het houdt de motor schoon en in beweging.

Regelmaat

Dat kan betekenen op vaste tijden slapen, op vaste tijden opstaan, op vaste tijden pauze, op vaste tijden sporten, op vaste tijden eten etc. Maar als we het zo bekijken zou het leven er toch wel saai uit gaan zien. En dat koste dan weer energie.

Regelmaat is meer bedoeld om de focus even te kunnen verleggen. Of dat op vaste tijden moet zijn of juist niet, dat weet jij zelf het beste. Bij regelmaat is het belangrijk dat je luistert naar wat jouw lichaam je aangeeft. Als je niet langer stil kan zitten ga dan bewegen, als je niks meer kan bedenken stop dan en ga iets anders doen.

aar zorg ervoor dat je een aantal vaste gezonde routines hebt. Je kunt een hectisch leven leiden en er toch voor zorgen dat je voldoende rust krijgt en er voldoende reinheid is. Dan worden slapen en gezond eten ineens wel belangrijk.

Ook hier komt weer de werkplek om de hoek kijken. En dan nu vooral de flexplek. Mensen vinden het nu eenmaal fijn om een vaste werkplek te hebben, waar ze spullen kunnen laten liggen en niet steeds alles mee te hoeven zeulen om op de andere werkplek weer van voren af aan te moeten beginnen. Steeds van werkplek moeten wisselen geeft heel veelonrust en afleiding. Bovendien werkt het een mate van ongelijkheid in de hand. De vroege vogels hebben de beste plek terwijl de laatbloeiers het moeten doen met wat er overblijft. Maar wie van de 2 is het meest productief en effectief voor de organisatie? Wordt dat bepaald door waar je zit of hoe laat je begint? Ik noem maar wat.

Het mag duidelijk zijn dat Rust de belangrijkste factor is van de 3. Is er Reinheid, dan is er Rust, is er Regelmaat dan is er Rust.

En wil je de ultieme rust beleven? Ga dan de natuur in. Vaak adviseer ik mensen om de natuur in te gaan. Neem een zeiltje mee om je te beschermen tegen de regen, neem een fles water mee, zet je telefoon uit en laat je horloge thuis. Ga met je rug tegen een boom zitten en laat de natuur op je af komen. Niets is zo geordend en in balans als de natuur. De lucht is er schoon en het ruikt er altijd lekker en in alles is regelmaat. Dus wil je de 3Rren bij elkaar, ga dan de natuur in.

In de natuur is er zoveel rust en balans dat alles wat je daar ziet, hoort, ruikt, weet en voelt al geordend binnen komt. En op dat moment heeft ons brein de ruimte om alles andere wat we al die tijd hebben binnen gekregen te ordenen en op te slaan.

Tegenwoordig worden de 3Rren aangevuld met Respect en Ruimte. Maar heel eerlijk gezegd vind ik dat respect en ruimte al in de uitleg van de 3 voldoende naar voren komen om ze nog apart te benoemen.

Lezen vanaf een scherm

duda-wsm@mijndomein.nl — Fri, 21 Jun 2019 10:30:57 GMT

Werken en leren aan het strand

Met het mooie weer van de afgelopen week is het fijn als je als zelfstandige voornamelijk van huis uit werkt en ook nog eens jouw eigen tijd kunt indelen.

Toen precies op zo'n mooie dag ook nog eens mijn laptop crashte en ik dacht even niks te kunnen doen, besloot ik lekker naar het strand te gaan.

En dan merk je dat even afstand nemen van alles waar je anders mee bezig zou zijn eigenlijk heel veel oplevert.

Aan het strand, met mensen om me heen en geluiden en beweging, kan ik nooit echt focussen op een boek of iets dergelijks. En lezen vanaf mijn mobiel lukt dan al helemaal niet. En vooral dat laatste zette mij aan het denken.

Hoe kan het dat tekst vanaf een beeldscherm vaak niet zo makkelijk wordt opgenomen, terwijl tekst vanaf papier wel in één keer binnenkomt en ook als informatie opgeslagen blijft.

Denken, analyseren, verbanden leggen en oplossingen zien lukt wel heel goed, als je aan het strand ligt en even afstand hebt genomen van alles waar je anders mee bezig bent.

Meteen was ik gerust gesteld dat ik toch nog aan het werk bleek te zijn en ik voelde me meteen minder schuldig tegenover de mensen die in een al dan niet airconditioned kantoor moesten werken die dag.

Ik had wel nog op het laatste moment het "Weet hoe je leert" handboek in mijn tas gestopt. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar nu kwam het goed van pas.

Ervan uitgaande dat de meeste informatie overdracht gaat via tekst vroeg ik me af;

Hoe zit dat nou met het verschil tussen tekst van beeldscherm en tekst van papier.

Een beeldscherm, hoe hoog de resolutie ook is, beweegt altijd wat. Voor het oog niet of nauwelijks waarneembaar. Dat maakt dat de ogen snel moe worden en we minder goed kunnen focussen, doordat de ogen steeds die beweging moeten compenseren. Als je de hele tekst in één keer kan bekijken, zoals je dat met een plaatje doet, dan is er niet zo heel veel aan de hand. Pas op het moment dat je echt een hele lap tekst moet lezen wordt het een probleem.

In de uitwerking van opdrachten is het natuurlijk iets heel anders, dan is een laptop of tablet en zelfs een telefoon veel sneller en makkelijker. Tenslotte past zoiets beter in je tas dan een hele boekenkast.

Maar als je veel tekst van scherm leest, zorg dan dat je altijd pen en papier bij de hand hebt en schrijf op wat je moet onthouden. Anders zul je later de hele tekst weer opnieuw moeten lezen.

Boeken, essays, stukken, verslagen etc. hebben een duidelijke opbouw. Beginnen meestal met een voorwoord, dan het begin/de aanleiding en dan de meest essentiële informatie en daarna een afronding en een nawoord. Op een website of in een mail is het maar net wat de bouwer/schrijver vindt wat jij als eerste te zien krijgt. En voor sommige mensen is dat een ware crime.

De mensen die graag stapsgewijs de informatie opnemen en uitwerken zijn beter gebaat bij informatie op papier. Dan kunnen ze die structuur volgen en hebben ze houvast in de informatiestroom. Zij maken dan vaak trefwoorden lijstjes en een ontwerp plan met hoofdstukken en schubhoofdstukken en delen zo weer hun eigen teksten in.

Er zijn ook mensen die eerst het doel, de hele zingeving van het verhaal willen bekijken. Pas daarna kunnen ze zich verdiepen in de details, de verschillende onderwerpen, uitwerkingen, meningen, uitleg. Zij werken van globaal naar detail en lezen het liefste "van de hak op de tak". Dit zijn de types die je met betrekking tot een onderwerp van de ene site naar de andere site ziet shoppen, daar stukken uit teksten halen om die dan in een eigen stuk weer tot één geheel samen te voegen.

Voor hun is dus die laptop of dat tablet een uitkomst.

En dan het belangrijkste element; Het Brein.

Onderzoek toont aan dat het brein teksten gelezen van een scherm minder diep verwerkt dan teksten gelezen van papier. Begrijpend lezen is een ingewikkeld cognitief proces, waarbij de lezer informatie uit de tekst probeert te integreren met zijn eigen kennis. Daarvoor is het niet alleen nodig dat je vlot technisch kunt lezen, maar ook dat je beschikt over een goede woordenschat en over de capaciteiten om je eigen leesgedrag te monitoren en indien nodig bij te sturen.

Een kind dat leert lezen zet grofweg twee stappen. Eerst leert het technisch lezen: het leert tekens (letters) te koppelen aan de klanken uit de taal. Als het dat onder de knie heeft, kan het beginnen met begrijpend lezen, waarbij het teksten inhoudelijk verwerkt: waar gaat het eigenlijk over? Het leren lezen verschuift dan naar lezend leren.

Bij het technisch leren lezen lijken digitale leermiddelen een positief effect te hebben.

Voor begrijpend lezen is het toenemende gebruik van tablets en laptop echter een zorgwekkende ontwikkeling, zo tonen verschillende onderzoeken aan.

Tekstbegrip bij tekst gelezen vanaf een scherm is stukken minder dan wanneer gelezen vanaf papier. Bij het lezen onder tijdsdruk – wat regelmatig zal voorkomen – is dat effect nog groter. Het tekstbegrip is vooral slechter bij informatieve teksten, niet bij verhalende teksten.

Het negatieve effect van schermen is de laatste jaren alleen maar groter geworden, terwijl de kwaliteit van schermen alleen maar verbeterd is.

Je zou verwachten dat de kinderen van nu, die worden grootgebracht met schermen, er beter mee om kunnen gaan. Maar dit is niet het geval. Alle mensen – ook jongeren – associëren schermen in toenemende mate met snel en oppervlakkig. Dat heeft te maken heeft met het feit dat je schermen ook gebruikt voor sociale media, gamen en filmpjes kijken.

Het gebruik van digitale media, met zijn snelle interacties en directe beloningen zoals reacties en likes, zorgt ervoor dat mensen op schermen cognitief uitdagende taken uit de weg gaan, waaronder begrijpend lezen, waarvoor constante aandacht nodig is.

Dit noemen we ook wel shallowing (oppervlakkigheid).

Het gevaarlijkste is misschien nog wel dat we niet eens beseffen dat we een digitaal gelezen tekst vaak onvoldoende begrijpen.

Op papier controleer je voor je de pagina omslaat of je hebt begrepen wat er staat, maar als je op een scherm door een tekst scrolt, denk je dat je dat niet steeds hoeft te checken. Je gaat er – vaak ten onrechte – vanuit dat het wel goed zit.

Het belangrijkste verschil zit hem dus in het begrijpend lezen. Wij zijn er niet voldoende bekwaam in om tekst gelezen vanaf een beeldscherm ook meteen te begrijpen en daarom blijft het vaak niet "plakken" en moeten we het steeds weer opnieuw lezen.

En dan verder nog de manier waarop ons brein informatie vanaf beeldscherm verwerkt. Want dat is anders dan wanneer het informatie vanaf papier verwerkt.

Uit onderzoek blijkt dat ons brein informatie (lesstof dus) die wordt aangereikt via een beeldscherm, ervaart en verwerkt als kijken naar een plaatje. De tekst op het scherm wordt als het ware gefotografeerd door ons brein en ook als foto opgeslagen.

In het leerstrategie onderzoek wordt onder andere gemeten in hoeverre plaatjes en beeldmateriaal iets toevoegen aan het gemak waarmee de lesstof wordt verwerkt. Er is daarin een gelijke verdeling tussen helemaal niet, een beetje of wel. Wat betekent dat bij 2/3e van de leerlingen beeldmateriaal niks tot weinig helpt bij het leren en opslaan van lesstof. En in sommige gevallen opnemen van informatie juist blokkeert.

Voor leerlingen en studenten waarbij plaatjes dus weinig of niks toevoegen of contraproductief zijn aan het effectief opslaan van informatie, is digitaal onderwijs dus absoluut ongeschikt.

Het lijkt allemaal zo simpel, lekker thuis vanaf de computer leren.

De definitie van leerstrategie

duda-wsm@mijndomein.nl — Tue, 11 Jun 2019 09:44:38 GMT

Succesvol Onderwijs

Net als iedere andere zelfstandig ondernemer post ik regelmatig iets in de diverse social media. Uiteraard heb ik als ondernemer een facebook pagina en een instagram account en natuurlijk ben ik ook regelmatig zichtbaar op LinkdIn en Twitter.

De posts die ik op mijn eigen pagina's zet, deel ik ook op andere pagina's en in de verschillende groepen die te maken hebben met leren en leerstrategie. Dat doe ik niet alleen om reclame te maken voor mezelf. Dat doe ik voornamelijk omdat ik zie dat het onderzoek wat ik aanbied ook daadwerkelijk leren en werken makkelijker maakt.

Er is een organisatie die zich inzet voor het succesvol maken van onderwijs en in hun jaarprogramma stimuleren zij ondernemers zoals ik om hun organisatie te gebruiken als platform. En dat doe ik dus. Regelmatig post ik informatie over mijn leerstrategie onderzoek op hun facebook pagina. Tot nu toe altijd met groot succes.

Tot afgelopen weekend.

Op mijn laatste post van alweer ruim een week geleden kreeg ik reactie van een mevrouw die vond dat ik "leerstrategie" te simpel samenvatte als "de manier waarop je informatie verwerkt". Zij wees mij met klem op haar eigen website en daar moest ik maar eens gaan kijken wat leerstrategie was.

Ter informatie: de Dikke van Dalen zegt het volgende; Een leerstrategie is de manier waarop een leerling het leren aanpakt.

En omdat ik mijn onderzoek niet alleen uitvoer bij leerlingen maar ook bij volwassenen die niet altijd met een opleiding bezig zijn, heb ik dat een beetje omgebogen naar; leerstrategie is de manier waarop je informatie verwerkt .

Ik heb verder niet meer naar de website van die mevrouw kunnen kijken want toen ik haar reactie opzocht bleek die ineens te zijn verdwenen.

Daarvoor in de plaats stond er op mijn eigen pagina, onder mijn eigen post, een reactie van een andere mevrouw die mij verzocht of ik geen reclame meer wilde maken op haar pagina?

Het was toch echt mijn eigen pagina waar de post op stond maar bij navraag bleek het te gaan over het feit dat ik de post gedeeld had op de pagina van die organisatie die zich inzet voor succesvol onderwijs. Diezelfde organisatie die ondernemers stimuleert hen als platform te gebruiken zeker als het gaat om het succesvoller maken van het onderwijs in ons land.

Eerlijk gezegd heb ik nog steeds geen idee waar dit nu allemaal over ging. De mevrouw gaf niet aan of zij namens deze organisatie sprak en vanuit welke functie dan, want toen ik aangaf dat ik het niet erg professioneel en integer vond dat zij deze reactie op mijn eigen pagina postte, was ook die reactie ineens verdwenen en was de mevrouw niet meer te bereiken.

Het was jammer dat ik niet de gelegenheid kreeg mijn posts toe te lichten. Voor organisaties zoals die kan het leerstrategie onderzoek wat ik uitvoer van groot belang zijn in hun streven naar succesvol onderwijs. In dit soort posts promoot ik dan ook niet zozeer mijzelf als zelfstandig ondernemer maar veel meer het onderzoek op zich. In de wandelgangen wordt het ook wel het mils onderzoek genoemd waarbij mils dan staat voor m eer i nzicht in l eer s trategie.

Mijn visie is namelijk dat als iedere school, en zeker het voortgezet onderwijs, zich meer zou verdiepen in de manier waarop leerlingen het leren aanpakken, het onderwijs dan een heel stuk succesvoller zou zijn.

Voor mij als "mils coach" is het belangrijk dat leerlingen lekker in hun vel zitten doordat leren snel en makkelijk gaat. Dat daardoor de prestaties ook verbeteren en de cijfers omhoog gaan is bijzaak, maar wel een leuke bijzaak. Vooral ook omdat dat betekent dat een leerling een doel kan bereiken waarvan het eerst dacht dat het niet haalbaar was. Hoe succesvol is het als een leerling uiteindelijk de opleiding kan kiezen die het graag wil om te worden wat het graag wil?

Er is een overzicht te maken van alle leerstrategieën die er zijn in een klas of groep leerlingen. En als de leerkracht weet hoe hiermee om te gaan dan wordt het onderwijs zeer zeker een succes.

Vaak zijn de adviezen die wij geven als mils coaches helemaal niet zo duur en moeilijk. Juist die hele kleine simpele oplossingen maken het groots en toch haalbaar.

Natuurlijk wordt ook voor de ouders inzichtelijk wat hun kind nodig heeft als het om leren gaat. En met al deze elementen bij elkaar zie je dat ook de sfeer thuis en in de klas vaak aanmerkelijk verbetert.

Hoe meer succesvol wil je onderwijs nog maken?

Weet hoe je leert! Gebruik je talent, daar heb je het voor!

Wil je weten hoe voor jou leren (en werken) succesvoller kan worden?

Neem dan contact met me op.

info@leerstrategie.nl

06 24 47 20 22

Beelddenken

duda-wsm@mijndomein.nl — Fri, 17 May 2019 11:13:11 GMT

Beelddenken

In het leerstrategie onderzoek wat ik aanbied wordt onder andere gekeken naar de mate waarin plaatjes een toevoeging zijn bij het verwerken van informatie.

De score op het onderdeel 'Visueel' geeft aan in hoeverre de kandidaat plaatjes belangrijk, of storend vindt.

Wat opvalt is dat een aantal kandidaten een lage score heeft op het onderdeel 'Visueel', terwijl ze in het gesprek toch aangeven dat plaatjes voor hun van belang zijn.

Meestal als we dan even doorpraten over de uitkomsten van het onderzoek, wordt duidelijk dat de kandidaat een beelddenker is.

Beelddenkers verwerken informatie inderdaad visueel ruimtelijk. Dus je zou zeggen dat plaatjes voor hun van groot belang zijn. Waarom dan toch die lage score op dat onderdeel?

Als een beelddenker een woord, zin of stuk tekst leest of hoort, dan vormen zich automatisch beelden in het brein. Een beelddenker leest dus niet alleen het boek maar ziet ook meteen de film. Stelt zich de personen voor, beeld zich in de omgeving in, ruikt de geuren, voelt warmte en kou etc.

En dat alles komt vanuit de ervaring van de beelddenker zelf.

Dus als jij vroeger altijd naar Spanje met vakantie ging en je leest een boek over Spanje dan kan het zomaar zijn dat jij de bougainvillea en oleander ziet en ruikt terwijl je leest. Je voelt de warme zon op jouw huid terwijl het winter is en jij in jouw wollen trui bij de verwarming zit.

Kandidaten die laag scoren op het onderdeel 'Visueel' geven vaak aan dat zij wel de tv aan hebben staan, maar dan meer luisteren naar het geluid dan dat ze kijken naar de beelden. Ze lezen dan liever onder het kijken een boek of scrollen op de mobiele telefoon. Wat dan vaak weer discussie geeft binnen het gezin.

Kandidaten die hoog scoren op het onderdeel 'Visueel' geven aan dat zij woorden zien en dan weten hoe zij het moeten spellen. Ze zien de stukken tekst waar de informatie op staat die ze nodig hebben. Zij slaan als het ware de hele tekst op in hun brein. Eén keer lezen en de informatie is opgeslagen.

Beelddenkers geven vaak aan dat zij het storend vinden als een boek wordt verfilmd. Dan klopt de hele film niet met hoe zij het boek hebben beleefd en is een bioscoopbezoek achteraf vaak een telleurstelling.

Hoe kan het dat een beelddenker toch laag scoort op dat onderdeel.

het antwoord is eigenlijk heel simpel.

De plaatjes die een beelddenker zelf maakt zijn gebaseerd op ervaring en kennis van die persoon zelf.

Dan kan het zomaar zijn dat plaatjes die van buitenaf worden aangereikt helemaal niet passen in het beeld wat de beelddenker in het hoofd heeft. En dan wordt dat storend.

Soms zelfs zo storend dat iemand daar onzeker van wordt. Klopt het beeld wat in het hoofd zit of het beeld wat wordt aangegeven?

Maar gelukkig kunnen de meeste beelddenkers vertrouwen op hun eigen beelden.

Met grafieken en schema's ligt het weer anders. Veel mensen zien meer in een grafiek of schematische weergave dan dat ze voorkeur geven een heel stuk tekst door te lezen om daar de informatie uit te halen.

Dat heeft dan niets te maken met het al dan niet beelddenker zijn, eerder moet de reden daarvoor gezocht worden in het logisch mathematische.

Daarover in een volgend blog meer.

Kijken en zien

Thu, 25 Apr 2019 16:04:11 GMT

Fixatie disparatie

"Hoi Maudy, Dank je wel voor de uitwerking en het advies. Inmiddels heb een Prisma bril aangeschaft nadat de optometrist inderdaad een afwijking gemeten heeft. Met vriendelijke groet,"

Met deze mail begon gisteren mijn werkweek.

Toen hij het onderzoek had gedaan en we de uitkomsten aan het bespreken waren viel mij op dat er iets niet klopte. De combinatie van scores op tekst en visueel én het verhaal wat hij me vertelde maakte dat ik vermoedde dat hij last had van fixatie disparatie.

Fixatie disparatie is de meest bekende vorm van visuele problemen.

Het is een verstoring van de informatie die via de ogen binnenkomt als gevolg van oogrichtproblemen in het horizontale en/of verticale vlak. De gezichtsscherpte is vaak in orde als er een reguliere ogentest wordt afgenomen. Ook het dieptezicht hoeft op zich geen probleem te zijn. Fixatie disparatie kan informatie vervormen en zelfs gedeeltelijk laten verdwijnen. Wat niet aankomt in de hersenen, daar kun je ook niets mee. Fixatie disparatie kan worden veroorzaakt door slecht functionerende oogspieren waardoor de beelden niet als 1 geheel in de hersenen komen. Het kan ook veroorzaakt worden door de hersenen zelf, dan worden de beelden niet als 1 geheel verwerkt. Mogelijke klachten zijn: hoofdpijn, vermoeidheidsklachten, moeite met lezen, en concentratieproblemen. Vlak na een periode van rust lukt lezen vaak wel, maar naarmate de dag vordert, is focussen op kleine letters moeilijk.

Bij het lezen van teksten geeft dat een heel onrustig, wiebelend en vaak dubbel beeld. Naast scherp zicht is het belangrijk dat de ogen goed en correct samenwerken. Bij fixatie disparatie kan het probleem deels in de samenwerking van de ogen zitten, maar ook in de verwerking van de hersenen.

De gevolgen van fixatie disparatie zijn vaak heel ingrijpend. Daarom heeft men daar bij het werken en leren veel last van en heeft het vaak ook een heel nadelig effect op de resultaten. Wat kunnen deze gevolgen zijn?

in de loop van de dag toenemende hoofdpijn
lichtgevoeligheid
concentratieproblemen (met name bij lezen of tijdens scrollen met de computer)
moeite om “langdurig” te lezen en/of computeren (of ander werk wat dichtbij plaatsvindt)
moeite met omschakelen van de verte naar dichtbij of andersom
vermoeide en branderige ogen
moeite met zien in de schemering (autorijden op een donkere onbekende weg)
duizelingen bij hoofdbewegingen
gevoeligheid voor harde geluiden
nek- en schouderklachten

Dat is best een hele lijst en als je daar dagelijks mee te maken hebt dan is dat heel vervelend.

Deze kandidaat vertelde mij tijdens het nabespreken van het onderzoek dat hij bekend was met dyslexie.

De kenmerken van dyslexie en fixatie disparatie lijken erg veel op elkaar.

Aan de ene kant is dat lastig want als eenmaal de diagnose dyslexie is gesteld dan wordt vaak niet verder gekeken en wordt fixatie disparatie niet gezien. Tegelijkertijd hebben de hulpmiddelen die worden aangeboden bij dyslexie ook een positief effect op de fixatie disparatie. Een voorbeeld daarvan is de prisma bril. Door de speciaal geslepen glazen corrigeert deze de blikrichting waardoor de hersenen getraind worden om de beelden van 2 ogen als 1 geheel te verwerken. Of worden de oogspieren getraind waardoor de beelden van 2 ogen als 1 geheel in de hersenen komen. En vaak zie je dan ook dat na verloop van tijd de prisma bril niet meer nodig is.

Wat mij motiveert is dat ik mensen zie opbloeien. En dat is zeker ook bij deze kandidaat het geval.

Trek vooral niet aan de halmen

duda-wsm@mijndomein.nl — Thu, 25 Apr 2019 15:46:52 GMT

Een groot tekort aan vakmensen

Opeens ontspint zich weer de discussie over hoger en lager opgeleid zijn. Interviews van vorig jaar worden weer aangehaald en ook duikt er ineens weer iets op wat lijkt op het "trek toch vooral niet aan de halmen" wat in de jaren '90 van de vorige eeuw veel reactie op riep. Positief overigens.

Er is al heel lang een groot tekort aan vakmensen. Vooral technische vakmensen en mensen in de zorg hebben we een groot tekort aan. En daarvan geeft men de schuld aan het feit dat men blijkbaar zo hoog mogelijk opgeleid moet zijn om mee te kunnen in de maatschappij en dat vooral dat heel erg gestimuleerd wordt. Door ouders, scholen en werkgevers.

Maar laten we eerlijk zijn. Het schreeuwend te kort aan technisch personeel komt door de bezuinigingen in de sector ten tijde van de economische recessie.En het nog harder schreeuwend tekort aan zorg personeel komt door bezuinigingen en de intrede van de WMO in 2015.

Ergens in de discussie wordt ook de term "Hoofdonderwijs" genoemd. Blijkbaar wordt hier de tegenhanger van praktijkdonderwijs bedoeld? Als ik google naar hoofdonderwijs krijg ik alleen een groot aantal vacatures van organisaties die een Hoofd Onderwijs zoeken, maar geen verklaring van de term in ieder geval. Als ik de discussie probeer te volgen wordt het me allemaal een beetje te oppervlakkig en te warrig.

Er worden 3 verschillende dingen door elkaar gegooid.

Het trek toch vooral niet aan de halmen effect, waarbij in het kort bedoeld wordt; volg maar ga niet aan het kind lopen trekken omdat het beter moet gaan presteren.
Het tekort aan technisch/praktisch personeel.
Het oordeel over hoger- of lager opgeleid.

Soms is het gewoon fijn als mensen zich houden bij een onderwerp waar ze verstand van hebben, denk ik dan wel eens. En tegelijkertijd levert het mij weer een leuk onderwerp op om over te schrijven.

Er is onderwijs. Voor kinderen, jongeren en volwassenen. Dat onderwijs is opgesplitst in 2 hoofdgroepen; praktisch en theoretisch. Beide groepen kennen 3 niveau's; laag midden en hoog. Welke van de 2 hoofdgroepen onderwijs je gaat volgen, praktisch of theoretisch heeft te maken met je persoonlijkheid. En het niveau waarop je onderwijs volgt heeft te maken met wat je kan en wil. Hoe er met jou als leerling wordt omgegaan wordt in belangrijke mate bepaald door de visie op onderwijs die de school in het pedagogisch plan uitlegt. Daar kan je dus voor kiezen. Spreekt dat je niet aan dan ga je naar een andere school.

Als volwassene heb je uiteraard meer ervaring dan wanneer je net van school komt en dat betekent dat het niveau waarop je functioneert gaat veranderen. Zo zie je dat mensen die ooit een lbo hebben genoten, opklimmen naar een mbo en soms zelfs een hbo niveau. Persoonlijk vind ik dat alleen maar geweldig. Mensen die blijven ontwikkelen. Als je al op een hbo of wetenschappelijk niveau van school af komt, is het lastig om nog door te blijven ontwikkelen, denk ik dan.

Het praktisch/technisch onderwijs heeft vaak de negatieve lading een lbo te zijn. En dat is lastig dat oordeel. Waarom dat oordeel er al sinds mensenheugenis is? Geen idee. Mensen die een praktische leerweg volgen zijn niet dommer dan mensen die een theoretische leerweg volgen. Het grote verschil tussen mensen die een praktische leerweg volgen en mensen die een theoretische leerweg volgen zit hem in de manier van leren. Leer je liever theoretisch of leer je liever praktisch. Simpeler kan ik het niet maken. Het tekort aan praktisch personeel heeft daar wel voor een deel mee te maken. Als je in een beroep zit met grote risico's, waarin je veel en ver moet reizen, en lang van huis bent dan zul je dat probleem minder ervaren maar in alle andere praktische beroepen geldt dat het veel te laag betaald is. In ieder geval te laag om een gezin op te onderhouden. En daar zit dan meteen ook de angel waarom mensen niet meer dat soort beroepen willen uitvoeren en gaan doorleren als het enigszins kan.

Voor mij blijft het belangrijkste dat iedereen de gelegenheid krijgt om te leren en dat doet op een manier die het beste bij je past. Dan haal je alles uit jezelf zonder dat het een probleem wordt. Want tenslotte, als leren en werken makkelijk gaat wordt alles wat je doet ineens veel leuker.

Leerstijlen en teamrollen versus leerstrategie

duda-wsm@mijndomein.nl — Thu, 25 Apr 2019 15:37:17 GMT

Doeners, planten en auditief

Maar al te vaak krijg ik de reactie “o, maar ik weet wel hoe ik leer” en dan wordt één van de leerstijlen van Kolb genoemd of één van de teamrollen van Belbin.

Natuurlijk gaan die ook over een stijl die bij je past. Maar zij zeggen niks over de manier waarop je het makkelijkste informatie verwerkt.

Als je kijkt naar de leerstijlen van Kolb dan kunnen Doeners, Denkers, Beschouwers en Beslissers allemaal dezelfde talenten hebben die uit het Mils onderzoek naar voren komen. Het zou kunnen dat de Doeners en Beslissers een iets hogere bewegingsbehoefte hebben en dat Denkers en Beschouwers een iets lagere stuctuurbehoefte hebben, maar dat zijn aannames. Of men liever tekstverwerkt, naar een spreker luistert, of beeldmateriaal ondersteunend is, of dat samen doen de voorkeur heeft moet voor alle Doeners, Denkers, Beschouwer en Beslissers apart onderzocht worden. En hetzelfde geldt voor alle 9 teamrollen van Belbin.

Voor mij geldt het volgende;

Volgens de leerstijlen van Kolb ben ik een doener. Ik leer al doende. Concrete ervaring is voor mij belangrijk, abstracte processen zijn moeilijker. Ik kan het wel maar het kost mij meer energie dan gewoon gaan doen en ervaren.

Volgens de teamrollen van Belbin ben ik een Brononderzoeker; maak makkelijk contacten, onderhoud contacten, ben snel enthousiast, ruimdenkend en altijd op zoek naar nieuwe ideeën of oplossingen.

Uit het Mils onderzoek blijkt dat ik het snelste informatie opneem door te luisteren naar een spreker. En als er dan ook nog ruimte is om in gesprek te gaan over de inhoud dan blijft de informatie nog beter plakken. Lezen vind ik lastiger, dan verlies ik snel mijn aandacht en beeldmateriaal voegt voor mij niks toe. Ik maak namelijk zelf de beelden in mijn hoofd en dan kan ik het onthouden. Als beeldmateriaal wordt aangereikt dan is dat storend voor mij. Ik heb een gemiddelde structuurbehoefte (kijk naar wat de Doener zegt over abstracte processen), en ik kan prima stilzitten als ik ondertussen mag bewegen (zie Brononderzoeker). Mijn voorkeur methode voor het verwerken van informatie is dus luisteren en erover van gedachte wisselen met anderen.

Het Mils onderzoek gaat uit van 3 theorieën;

De heuristische vuistregels van Robert Sternberg; Dat is een heel interessante theorie die zegt dat er een verband is tussen zoeken en vinden. Iemand die het makkelijkste informatie verwerkt door tekst te lezen zal eerder in een encyclopedie gaan kijken dan iemand die de voorkeur geeft aan beeldmateriaal. Iemand die de voorkeur geeft aan beeldmateriaal gaat op Internet kijken, volgt tutorials etc.
Samenwerken van beide hersenhelften door Roger Sperry; Analitici maken meer gebruik van de linker hersenhelft waar al het logisch mathematische gebeurd en creatievelingen maken meer gebruik van de rechter hersenhelft waar alles zit wat te maken heeft met ruimtelijkheid, muziek, bewegen etc.
En dan de belangrijkste, de Meervoudige Intelligentie theorie van Howard Gardner; Je kunt op verschillende manieren ergens goed in zijn (ergens intelligent in zijn). De meervoudig intelligentie leerstrategie gaat uit van verschillende intelligentiegebieden waarbinnen verschillende talenten voorkomen.

Het Mils onderzoek bekijkt er 6.

Verbaal linguïstisch (tekstverwerken);
Interpersoonlijk (omgang met anderen);
Logisch mathematisch (logisch denken, ordenen);
Visueel ruimtelijk (zien hoe je iets kan maken of doen);
Muzikaal ritmisch (denken in geluiden en ritmes);
Lichamelijk Kinestetisch (sportief, talent voor bewegen)

Daarmee onderscheidt het Mils onderzoek zich van leerstijlen zoals die van Kolb en teamrollen zoals die van Belbin. Het Mils onderzoek gaat namelijk uit van wat er in ons brein gebeurd op het moment dat er informatie wordt aangereikt en maakt daarbij gebruik van meerdere technieken en informatiebronnen. Daardoor kan er vanuit het Mils onderzoek ook worden aangetoond of iemand graag klassikaal leert of liever individueel. Dat zou kunnen betekenen dat iemand beter kan kiezen voor een opleiding op een school in een klas met andere studenten of dat er beter gekozen kan worden voor een thuis studie of online studie.

Dus ben je een Beslisser (Kolb) én een Plant (Belbin) en wil je ook nog weten hoe jij het makkelijkste informatie verwerkt? Dan kan ik zeker iets voor je betekenen.

Mentale onrust

duda-wsm@mijndomein.nl — Thu, 25 Apr 2019 10:57:18 GMT

Over ADD en andere disorders

De laatste jaren wordt er veel onderzocht en gepubliceerd over AD(H)D, vaak in één keer genoemd omdat ze dicht bij elkaar liggen, zowel in kenmerken als in de hersenen. Ja, ook mensen met ADD diagnose, kunnen heel druk en luidruchtig zijn. In mijn privé en werk heb ik er al vaak mee te maken gehad.AD(H)D valt onder de groep “Mental Disorders” (MD), wat letterlijk vertaald een “mentale wanorde” betekend. Daarvan zijn 3 typen, met ieder hun eigen kenmerken:

1. ADD, het type met alleen concentratieproblemen

snel afgeleid zijn door irrelevante dingen en geluiden;
moeite hebben met plannen en organiseren;
problemen hebben met taken afmaken en deadlines halen;
falen in het concentreren op details en hierdoor slordige fouten maken;
zelden instructies nauwkeurig en compleet opvolgen;
vergeten van afspraken, verplichtingen, sleutels, portemonnee, reisdocumenten en spullen die nodig zijn om een taak uit te voeren;
denken iets gedaan of gezegd te hebben, terwijl dat alleen in gedachten was.

Ongeveer 40 procent van alle mensen met een MD hebben dit type. Vaak wordt ADD als diagnose gemist of laat herkend omdat de symptomen vaak niet goed zichtbaar zijn. Volwassenen met ADD hebben het vaak niet makkelijk gehad en een leven vol met problemen achter zich. Ondanks de wilskracht, motivatie en mentaliteit lukt het iemand met ADD nauwelijks om aan de verwachtingen van anderen te kunnen voldoen. Men wordt dan al heel snel als dom, lui en ongeïnteresseerd bestempeld terwijl het tegendeel waar is.

2. HD, het type met alleen hyperactiviteit en impulsiviteit

rusteloosheid, constant bewegen met handen of voeten, steeds verzitten;
moeite hebben met wachten; zaken niet kunnen uitstellen, maar van alles tegelijk ondernemen;
hard rijden, gehaast zijn, niet kunnen blijven zitten in situaties waarin zitten of rustig gedrag verwacht wordt;
tijdens een gesprek anderen steeds onderbreken;
oncontroleerbare woede-, angst- of huiluitbarstingen.

3. ADHD, het gecombineerde type

Dit is de meest voorkomende. De moeite om de aandacht en concentratie vast te kunnen houden in combinatie met hun onrustig gedrag levert veel frustraties op. Ook de omgeving ziet deze mensen eerder als een sociaal probleem en geven vaak hun blijk van ergernissen. Ongeveer 70 procent van deze groep zal ook op volwassen leeftijd deze symptomen blijven houden. Men heeft op oudere leeftijd steeds beter geleerd de onrust te kunnen beteugelen en zich te kunnen aanpassen aan de eisen die de omgeving stelt. Door steeds de lat hoog te moeten leggen worden vaak depressies en burn-out als klachten genoemd voordat iemand bij een hulpverlener terechtkomt.

Omdat bijna iedereen wel momenten heeft dat hij of zij kenmerken van een MD vertoont, zijn er een aantal specifieke richtlijnen waarmee een MD kan worden opgespoord. Iemand met een MD zal de onderstaande vragen allemaal met “ja” moeten beantwoorden.

Zijn de gedragingen buitensporig?
Was het afwijkend gedrag al aanwezig in de kindertijd?
Komen de gedragingen bij de persoon meer voor dan bij andere mensen van dezelfde leeftijd?
Veroorzaakte het gedrag een serieuze handicap in ten minste twee levensfasen?
Vormen de gedragingen een continu probleem, en zijn ze niet te wijten aan een tijdelijke situaties?
Komen de gedragingen in meerdere situaties voor of enkel op een aantal specifieke plaatsen (zoals op het werk)?

Komt op alle vragen een ja als antwoord, dan is verder onderzoek aan te raden.

Een stukje theorie.

Onze hersencellen geven signalen door en ordenen die voor ons (informatie verwerken). Dat gebeurd via elektrische schokken die van de ene cel naar de andere worden doorgegeven (neurotransmitters). Om dat goed te kunnen moeten in de hersenen chemische stoffen aangemaakt worden (dopamine en adrenaline) en precies dat is bij mensen met een MD verstoord.

Adrenaline (vecht of vlucht stofje) is nodig om alert te blijven, als onze hersenen dat niet voldoende aanmaken blijven we dus niet alert. Het probleem met een MD is dan ook niet dat men zich niet kan concentreren, men kan de concentratie niet inzetten op momenten dat het nodig is.

Tekort aan dopamine (gelukstofje) maakt ook dat we belangrijke informatie niet kunnen onderscheiden in de stroom die onze hersenen binnenkomt. Bovendien maakt het dat we ons ongelukkig en soms zelfs depressief voelen.

Bij mensen met een MD wordt de informatie wel opgenomen maar duurt het verwerken en beoordelen van de informatie langer. Vaak moet bij de beoordeling van informatie de referentiekaders worden aangesproken (er moet een vakje voor zijn). Daardoor lukt het ook niet altijd om snel en passend te reageren in situaties waarin dit wel gewenst zou zijn. Hierdoor is men ook niet altijd goed in staat om te kunnen relativeren. Men blijft dan te lang in een emotionele beoordeling hangen. Doordat de emotie die men voelt niet op tijd wordt gecorrigeerd of gecompenseerd door rationele gedachten lijkt het gevoel meer open te staan. Dit is ook één van de redenen waarom er bij ADD ook vaak sprake is van hoog-gevoeligheid. Dit kan in sommige gevallen voordelen hebben maar verklaart ook vaak de “lange tenen” van iemand

Vooral over de medicatie die wordt gegeven aan met name kinderen met een MD is veel te doen de laatste tijd. Ritalin heeft nare bijwerkingen en medicatie lost uiteindelijk het probleem niet op.

Veel meer moeten oplossingen gezocht worden in de begeleiding/coaching.

De belangrijkste stap aan het begin van de begeleiding is weer opbouwen van zelfvertrouwen en een positief zelfbeeld. Mensen met een MD kunnen zijn vergeten wat hun goed kanten zijn. Ze kunnen, ergens in het verleden, ieder vertrouwen hebben verloren in de mogelijkheid dat er eens iets wél goed zal uitpakken. De meeste mensen die ontdekken dat ze een MD hebben, of het nu kinderen zijn of volwassenen, hebben het niet makkelijk gehad. De emotionele beleving van mensen met een MD wordt overspoeld met schaamte, vernedering en zelf-kritiek.

Het luisteren naar zogenaamde Binaural Beats is een effectief middel. Dit zijn audiotonen (ook wel witte ruis genoemd) die de hersengolven stimuleren. Je kunt ze tijdens het leren, werken, ontspannen en zelfs in de auto luisteren. Het luisteren naar audiotonen verhogen niet je concentratie, het voorkomt dat je wordt afgeleid.

Mensen met een MD hebben een fantastisch voorstellingsvermogen.

Ze denken in het groot en ze dromen grote dromen. Ze kunnen de kleinste mogelijkheid aangrijpen en zich voorstellen hoe ze dit kunnen veranderen in een belangrijke doorbraak. Ze kunnen een toevallige ontmoeting doen uitlopen op een geweldige avond uit.

Maar zoals met de meeste dromers, gaat het mis als de droom uit elkaar spat.

En dat gebeurd zo vaak dat ze in een spiraal van negativiteit terecht komen en zich in zichzelf terugtrekken . Het kleine kind trekt liever geen aandacht, dan weer gepest te worden. De volwassene trekt liever geen aandacht, dan weer te falen.

Er zijn uiteraard allerlei tips die voor mensen met een MD heel handig zijn, zoals structuur, ritme, duidelijkheid e.d. Zelf ben ik meer van de niet zo conventionele aanpak. Begeleid mensen in het accepteren van hun wanorde en begeleid ze in het zelf een weg vinden naar de oplossing. Organiseer je leven zó, dat de wanorde erbij kan horen. En daarbij is acceptatie dan wel het belangrijkste.

Meer nog dan voor de persoon zelf, is het voor de omgeving belangrijk te begrijpen wat het hebben van een MD betekend. Partners, ouders, vrienden, collega’s krijgen heel veel voor hun kiezen en dat wordt wel eens vergeten. Hoe ga je om met een MD partner, kind, vriend of collega? In ieder geval met humor, dat is duidelijk.

Veel relaties (in welke vorm dan ook) lopen stuk op het hebben van een MD.

Partners en ouders stappen vaak in de valkuil van over structurering en worden moedeloos van het vaak moeten “boeman spelen” omdat er weer iets niet gedaan is, omdat er weer iets niet af is, omdat het weer te laat is. Vrienden haken vaak na een tijdje af, omdat het altijd van één kant lijkt te komen. En niet zelden worden mensen met een MD ontslagen omdat hun werk niet of niet op tijd af is.

Hoe vaak wordt een kind met AD(H)D de klas uit gestuurd of zelfs van school gestuurd omdat het te druk is?

Op Youtube vond ik een film, die geeft een aardig beeld.

https://youtu.be/t8dJMYadkWQ

Tangels en doodling

duda-wsm@mijndomein.nl — Thu, 25 Apr 2019 10:41:17 GMT

Doedelen is opletten

Bij het analyseren van een leerstrategie hoort natuurlijk ook een verslag. Daarin staan de scores en de uitleg en een aantal praktische tips. Zelf vind ik het belangrijk om dat verslag dan nog even mondeling door te nemen en dat geeft mij dan weer gelegenheid om wat passende gadgets mee te geven. Dan wordt het allemaal leuker en spreekt het nog meer aan. Gadgets zijn bijvoorbeeld kleuren pennen, markers, een notitieboekje, fluistertelefoon etc.

Vanmiddag gaf ik iemand een tangle, om mee te “spelen” tijdens bijvoorbeeld een langdurig overleg. Zijn auditieve score was zeer laag en dat betekend dat gesproken informatie niet of nauwelijks binnenkomt. Voor hem zou ook doedelen (tekeningetjes maken zonder daarbij na te denken) een optie zijn. Toen ik hem dat uitlegde zei hij “ja, maar mensen vinden het storend als je dat doet”. En terwijl ik daarop reageerde begon hij meteen de tangle uit elkaar te draaien en weer in elkaar te draaien én hij reageerde meteen veel meer inhoudelijk op mijn verhaal dan dat hij deed voor ik hem de tangle gaf.

En daarmee had de tangle zijn nut bewezen.

Zijn opmerking zette mij aan het denken. Waarom vinden we dat iemand alleen maar luistert als hij stil zit en ons aankijkt? Misschien kan de uitleg over het nut van een tangle of het effect van doodling (droedelen) daar een antwoord op geven?

Bezig zijn met een tangle is niet alleen leuk en ontspannend, maar heeft ook veel andere positieve eigenschappen; het versterkt de visuele- en gevoelszintuigen; helpt de aandacht af te leiden van andere prikkels; het verbetert het concentratievermogen; goed voor de ontwikkeling van de fijne motoriek en coördinatie; maakt stramme handen los en versterkt de handspieren; ook zeer geschikt als therapie voor een muisarm. Tangling met twee handen activeert beide hersenhelften. Spelen met een tangle voldoet aan de behoefte om te bewegen en verlengt de tijd dat men stil kan zitten en luisteren. Bovendien is het een goed leerhulpmiddel bij AD(H)D en autisme.

Doodling dient om de aandacht er bij te houden. Het voorkomt dat mensen met hun gedachten afdwalen en gaan dagdromen en dat hiermee een groot deel van wat er om hen heen gezegd en gedaan wordt aan hen voorbijgaat. Uiteraard is hier onderzoek naar gedaan. Geconcludeerd werd dat zij die een beetje gaan tekenen meer meekregen van de informatie dan zij die vervielen in dagdromen. Doodles zijn tekeningetjes die niet veel van het brein vergen, ergens mee bezig zijn en daardoor minder snel in gedachten afdwalen en hierdoor meer opnemen van wat er gezegd wordt. Doodling voorkomt dagdromen. Dagdromen vraagt een intensieve hersenactiviteit en daardoor vergeet je wat er om je heen gezegd wordt, terwijl doodling een minder intensieve hersenactiviteit is en je je kunt herinneren wat er om je heen gebeurde.

Doodling en spelen met een tangle is daarmee dus eigenlijk juist goed voor de concentratie en informatie opname.

Dus als we zeggen “hee joh stop daar eens mee kijk me aan en ga naar me luisteren” zeggen we eigenlijk …… “stop met luisteren” en daarmee dus ook met leren en informatie opnemen.

Is dat nou niet dom?

Soft skills gaan vóór hard skills

Thu, 25 Apr 2019 10:34:49 GMT

De skill om te leren is de belangrijkste skill die wij hebben!

Laatst nam ik een onderzoek af bij een nog redelijk jonge manager. Dat onderzoek dient om erachter te komen wat voor hem de beste methode is om informatie te verwerken. Met zijn directeur ben ik overeengekomen dat alle medewerkers van dit bedrijf dat onderzoek gaan doen, te beginnen met de managers, en zo was hij dus nu aan de beurt. Aan het einde van het onderzoek vroeg ik hem hoe hij het vond om dit te doen. Hij vond het leuk, informatief. Maar hij was het niet met zijn directeur eens dat alle medewerkers dit onderzoek moesten doen omdat het volgens hem voornamelijk ging over soft skills, terwijl de meeste mensen die iets willen leren toch wel heel erg zijn ingesteld op hard skills. Certificaten halen, kennis verwerven, scoren en beter zijn. Daar gaat het om tegenwoordig. En natuurlijk heeft hij gelijk! ................. voor een deel.

Wat veel mensen echter niet beseffen is dat die hard skills slechts de buitenkant zijn van dat wat een mens van nature in zich heeft; zijn talenten.

Als je er de talenten niet voor hebt, kan je het ook niet leren.

Talenten zijn skills die je al bezit op het moment dat je wordt geboren. Je hebt ze en je kan daar weinig meer aan veranderen, daarom worden het ook je soft skills genoemd. Ze horen bij je karakter, je persoonlijkheid. En wat helaas maar weinig mensen weten is dat juist deze soft skills een keiharde voorwaarde zijn voor het ontwikkelen van de o zo begeerde hard skills.

Een paar voorbeelden:

Iemand die hoog scoort in het gebied van het verbaal linguïstische, zal een goede schrijver of taalkundige zijn. Maar maak hem geen boekhouder want hij bakt er niks van. Zodra je aan het verbaal linguïstische nog een dosis visueel toevoegt is een ware schrijver of film maker geboren. Echter zal deze persoon doodongelukkig worden in een beroep als bankdirecteur of IT er. En ook het omgekeerde is waar. Iemand die het logisch mathematische als talent heeft, met daarbij een vleugje visueel, zal een waanzinnig goede rekenkundige, natuurkundige, of bioloog zijn met ook nog het vermogen zijn schema’ s en grafieken leuk en boeiend te presenteren. Professor Erik Scherder is daar een goed voorbeeld van.

Laat iemand die niet auditief is ingesteld en ook niet interpersoonlijk alsjeblieft geen groepsgerichte of klassikale training volgen. Dat wordt een drama met weinig resultaat. En zo'n medewerker in een kantoortuin met 20 collega's er omheen is ook niet wenselijk. Deze mensen willen webinars volgen of een individuele schriftelijke opleiding doen. Scherm ze in de kantoortuin een beetje af of liever nog geef ze een eigen werkplek.

In de management wereld zijn we nog niet zo gewend aan het gemak van het inzicht in leerstrategie. We kennen onder andere de teamrollen van Belbin en kunnen een team in kaart brengen, het maakt alleen dan nog niet dat je een evenwichtig opgebouwd team hebt van doeners, denkers, voelers en willers.

Als je weet wat medewerkers hun leerstrategie is, kan je als manager snel het team zo laten functioneren dat het én efficiënt én flexibel én constant is.

Wat deze kennis ook aangeeft is dat soft skills dus een voorwaarde zijn voor het verwerven van hard skills. Laten we eerlijk zijn, een verbaal linguïst zal nooit een echte boekhouder worden. En toch, als hij de materie op zijn eigen welbespraakte wijze met behulp van een paar plaatjes aan de man kan brengen, maakt hij nog een goede kans. Nee even serieus, het kan maar men moet dat niet willen.

Ik ben een voorstander van de stijl van Steve Jobs.

Zet een ieder in naar de talenten die hij heeft en laat hem van daaruit verder groeien. Pas dan krijg je een gezonde organisatie waarin de hard skills vanzelf wel komen. Dat is slechts een kwestie van vraag en aanbod en daarin kunnen we van alles creëren. Wat belangrijk is, is de juiste persoon op de juiste plek en dan specialiseren, certificaten halen, scoren, doelen bereiken.

De talenten die je hebt kan je gebruiken om kennis te verwerven en vaardigheden aan te leren.

Maar kent iedereen zijn talenten op gebied van leren? Nee dus, vaak niet. En daarom lopen zoveel mensen vast in hun werk of opleiding. Wat vind je leuk is ook niet voldoende, hoewel dat wel dichterbij een talent komt dan wat moet je weten. Daarom is het goed die talenten te onderzoeken voordat je aan wat voor opleiding of cursus gaat beginnen. Voordat je een beroep kiest, onderzoek eerst waar je talenten liggen en ga daarmee verder.

Dát is leerstrategie!

Brein is gein

duda-wsm@mijndomein.nl — Thu, 25 Apr 2019 08:54:55 GMT

Luisteren naar ons brein

Wat zou het toch heerlijk zijn als we eens wat vaker luisteren naar ons brein.

Ooit werd ik getriggerd door een opmerking van een manager die mij vertelde dat het onderzoek wat ik doe naar de leerstrategie van mensen, een zogenaamd Soft Skill is. Natuurlijk had deze man gelijk. Leerstrategie is een soft skill. En je krijgt er geen certificaat voor. Al is het wel belangrijk daarbij te vermelden dat het de belangrijkste skill is die de mens heeft. Het vermogen om te leren en ons te ontwikkelen. Is dat soft?

Leerstrategie is onze belangrijkste skill

Het is namelijk niks anders dan de manier waarop je informatie verwerkt. En daar zijn we met zijn allen de hele dag druk mee. Want ook als je tv kijkt, een boek leest of een gesprek voert verwerk je informatie. En ons brein verteld op welke manier wij dat het liefste doen.

Het interessante daarbij is dat ieder mens dat op zijn eigen manier doet.

Of liever gezegd, jouw brein bepaalt wat voor jou de beste manier is om informatie te verwerken. En dan is het natuurlijk het makkelijkste als jij zelf ook weet op welke manier jouw brein dan graag die informatie aangereikt wil krijgen. Om daarachter te komen maak ik gebruik van het MILS onderzoek, wat staat voor Meer Inzicht in Leerstrategie. De uitkomsten van dat onderzoek geven dus aan wat voor jouw brein dan de beste methode is om informatie op te nemen en als je die dan toepast dan merk je dat je ineens een stuk prettiger, makkelijker, overzichtelijker en efficiënter wordt. En bovendien ook nog eens betere resultaten behaald. En uiteindelijk wordt iedereen daar blij van.

Dat onderzoek is opgebouwd uit verschillende theorieën.

En het mooie daarvan is dat het allemaal zo herkenbaar is. Vaak als ik zo’n onderzoek heb afgenomen, komt de reactie “Ja, ja….. ja, zo voelt het goed” Het leuke is dat het brein dus aangeeft wat het wil. Zo zal iemand die makkelijk tekst verwerkt eerder naar een boek of tijdschrift pakken om informatie op te zoeken over een bepaald onderwerp. Terwijl iemand die visueel is ingesteld zal gaan zoeken op het internet, via Google of Wikipedia, of een documentaire kijkt.

Wat hierbij duidelijk wordt is dat het brein lezen van een beeldscherm ervaart als plaatjes kijken. En dat is dan weer belangrijk om te weten in onze paperless maatschappij waarbij veel informatie wordt overgebracht via de digitale weg. Als je toevallig een tekstverwerker bent dan heb je dus echt een probleem want dan staart dat beeldscherm je aan en zeggen de woorden je niet zoveel. Veel medewerkers moeten hun mails 5 of 6 keer lezen om goed te begrijpen wat er staat en dat dan ook nog te kunnen onthouden. Kan je je voorstellen hoeveel kostbare tijd daarmee verloren gaat?

Ook de bewegingsbehoefte speelt een belangrijke rol in het leven van ons brein.

Sommige mensen kunnen gewoon niet zo lang stil zitten. Dan komen er allerlei signalen naar het brein dat er bewogen moet worden en waar het één zit kan het ander niet zitten en dus wordt er dan geen informatie meer opgenomen. Ga maar bij jezelf na. Je zit voor je computer en leest je mail. Je moet ontzettend nodig plassen maar je hebt de mail nog niet helemaal gelezen en dat wil je per sé eerst doen. Dus je wiebelt op je stoel heen en weer en op het nippertje lees je de laatste regel en je spurt naar de wc……… net op tijd! Wedden dat je als je terug komt de hele mail weer opnieuw moet lezen omdat je de helft vergeten bent van wat er stond? Het lichaam geeft signalen af en die hebben in ons brein nou eenmaal voorrang op informatie van buitenaf. Negeren kan, voor een tijdje maar dan moet je toch echt toegeven aan je lichaam. En als je dan daarna weer alles opnieuw moet lezen, kost dat weer een hoop extra tijd.

Wat ook best vervelend is is dat de mensen die niet zo lang stil kunnen zitten, wat vaker van hun plek af lopen. En die krijgen dan al gauw het stempel dat ze niet hard genoeg werken, vaak staan te kletsen bij het koffie apparaat of altijd van hun plek af zijn. En dat is best jammer want daardoor ontstaat best een nare sfeer terwijl iemand er niets aan kan doen. En met wat simpele oplossingen kan je deze mensen laten bewegen terwijl ze toch aan het werk blijven.

Gestructureerd of juist liever niet?

En dan is nog belangrijk dat het brein ook voorkeur heeft voor hoe de informatie opgebouwd moet zijn. Gestructureerd of niet gestructureerd. De één wil graag de puzzelstukjes één voor één aangereikt krijgen om ze meteen op de juiste plaats te leggen. De ander bekijkt de deksel en ziet wat het moet worden en gooit dan de hele bups aan stukjes op een berg en begint. Als je die de stukjes één voor één aangeeft, blijft hij ermee in zijn handen zitten en komt de puzzel nooit af omdat hij domweg niet weet wat hij er mee moet. Terwijl degene naast hem tegen de berg aankijkt en niet weet waar te beginnen.

Dus wat wil ons brein nou zelf het liefste? Wil het lezen of luisteren of plaatjes kijken? In stapjes of juist niet? En wat als we niet langer kunnen stil zitten?

SSSStttttt……….. het brein verteld het ons zelf!

Wat doet u

Wed, 24 Apr 2019 13:28:15 GMT

Leerstrategie onderzoek

Vaak krijg ik de vraag wat ik nou precies doe. En dat is lastig uit te leggen terwijl het om iets gaat waar we iedere dag mee bezig zijn. Het gaat over de manier waarop wij informatie verwerken. En dat doen we niet alleen op school, ook in ons werk en zelfs in onze vrije tijd als we sporten, tv kijken, gamen, op social media actief zijn, uitgaan en met vrienden zijn of gewoon met onze partner of gezin.

"Volwassenen gaan beter presteren in hun werk en behalen sneller hun doelen"

Leerstrategie is de manier waarop wij als mensen informatie verwerken. En iedereen heeft daar eigen voorkeuren in. Die voorkeuren hebben te maken met de talenten die we hebben op gebied van informatie verwerken. Doen we dat het liefste door tekstverwerken? Of door te luisteren naar een spreker? Zijn plaatjes en grafieken belangrijk of juist liever niet? Samen met anderen of liever juist alleen? En zelfs onze behoefte aan beweging en structuur hebben invloed op het gemak en de efficiency waarmee wij informatie verwerken.

"Jongeren halen betere cijfers op school en vaak verbetert ook hun gedrag."

Vaak zijn mensen zich niet bewust van hun eigen voorkeur en op het moment dat die voorkeur duidelijk wordt gaat er ineens een wereld voor ze open.Volwassenen gaan beter presteren in hun werk en behalen makkelijker en sneller hun doelen en dus ook de organisatiedoelen.Jongeren halen betere cijfers op school en vaak verbetert ook hun gedrag in de klas en thuis.

"Ik zie mensen opbloeien"

Ik onderzoek wat de leerstrategie van iemand is. Dat onderzoek zelf duurt niet zo lang, dat is maar 10 minuten. Daarna geven de uitkomsten al meteen aan welke voorkeuren iemand heeft. En daar ga ik dan verder mee aan de slag in de vorm van uitleg, adviezen en tips. De ene keer is dat voldoende en kan iemand er verder zelf mee door, de andere keer volgt er een veranderingsproces en dat begeleid ik dan totdat mijn hulp niet meer nodig is. Zowel het onderzoek als de begeleiding kan persoonlijk of via de mail en skype.

Wat mij motiveert is dat ik mensen zie opbloeien. De werksfeer verbetert, de sfeer in de klas verbetert en uiteindelijk daardoor ook de sfeer thuis en in de sociale omgeving. Mensen komen gewoon lekkerder in hun vel te zitten als leren en werken makkelijker gaat. En dat is ook logisch want we zijn veel uren in de week bezig met werk of school en dat heeft veel invloed op alles. En ook als we niet bezig zijn met werk of school verwerken we informatie, constant komt er informatie binnen en het is fijn als dat blijft plakken zonder dat het veel energie kost.

En dat is dus wat ik doe.

Wat is leerstrategie

Wed, 24 Apr 2019 13:17:57 GMT

Strategisch leren

Interesse

Met een pedagogische achtergrond heeft het onderwerp “leren” altijd mijn interesse gehad. Niet alleen het wat te leren maar vooral ook het hoe te leren heb ik altijd een bijzonder boeiend onderwerp gevonden. Daarom heb ik me altijd meer verdiept in de onderwijskundige kant van de pedagogiek. Eerlijkheid gebied me te vertellen dat didactiek/methodiek nooit mijn sterkste vak was tijdens mijn opleiding maar nu ik meer thuis ben in de strategie van het leren begrijp ik waarom dat toen zo leek en eigenlijk helemaal niet zo was.

Massaal

Ons onderwijssysteem is een beetje te massaal, te eenheidsworst, te lesstof gericht om het maar eens hardop uit te spreken. En vooral de laatste decennia waarin scholen steeds groter zijn geworden en veranderd in onderwijsinstituten en regionale onderwijs centra. Steeds meer wordt dezelfde lesstof, op dezelfde manier, op hetzelfde moment en door dezelfde leerkracht aangeboden aan een steeds groter wordende groep individuen. En dat past niet.

Pakket aan talenten

Zoals ik in een eerder blog al zei, ieder kind komt ter wereld met een pakket aan talenten. Die zijn er gewoon, hoef je niks aan toe te voegen. En dat die talenten per kind, per mens, verschillen weten we ook allemaal wel. Maar wat veel mensen niet weten is dat die talenten ook heel bepalend zijn voor de manier waarop we leren. Of anders gezegd, voor de manier waarop we informatie opnemen, verwerken, opslaan in ons geheugen zodat we het later kunnen reproduceren.

Leerstrategie is de manier waarop de mens het leren aanpakt.

Daarbij horen de stappen die hij zet om het kennisdoel te bereiken, zoals het onderscheiden van hoofd- en bijzaken, verbanden leggen tussen bestaande en nieuwe kennis en het gebruiken van voorbeelden om kennis vast te houden. Leerstrategieën zijn een onderdeel van de cognitieve strategieën. Dat zijn de manieren waarop de mens informatie verwerkt, zoals het oplossen van problemen en het focussen van de aandacht.

Een leven lang

Je leerstrategie ontwikkel je op basis van je talenten en blijft ook je hele leven hetzelfde.

Didactiek is de wetenschapsdiscipline die zich bezighoudt met de vraag hoe kennis, vaardigheden en leerhoudingen of attitudes door een leerkracht kunnen worden onderwezen aan leerlingen/studenten. Dit vak komt in elke lerarenopleiding voor, van bachelor in het basisonderwijs tot een masteropleiding aan een universiteit.

Met andere woorden de leerstrategie en didactiek gaan eigenlijk over hetzelfde, namelijk hoe leert de mens.

Mensen hebben van nature de gewoonte om informatie op te nemen volgens de route die voor hun het makkelijkste is. Dat kost het minste energie. En daar precies gaat ons onderwijssysteem vaak de mist in. Het is voornamelijk gebaseerd op luisteren, lezen en rekenen en daar zijn lang niet alle mensen even goed in. Dat is niet hun talent.

Auditief, visueel, interpersoonlijk

Aan mij hadden onderwijzers altijd een makkie. Als ik in de klas oplette op wat er verteld werd, en ik las de stof thuis in het boek nog een keer door, dan was dat voldoende. Als er dan ook nog plaatjes bij waren én ik kon met anderen van gedachte wisselen over de lesstof dan ging het helemaal als een speer met dat leren van mij. Daarbij komt ook nog dat ik weinig bewegingsbehoefte heb waarmee ik bedoel dat ik makkelijk anderhalf uur kan stilzitten en luisteren. Rekenen was een stuk minder maar werd kennelijk voldoende gecompenseerd om over te gaan.

Mijn talenten zitten in het verbale, het auditieve en het interpersoonlijke, daarom is dat ook mijn leerstrategie. Luisteren, beelden bekijken, samen doen.

Ik heb absoluut geen talent voor mathematiek. Wel voor logica. Daarom kan ik slecht rekenen. Maar met een beetje logisch denken kom je een heel eind in de wiskunde. Het feit dat ik best sportief en beweeglijk ben heeft te maken met het auditieve (muziek en ritmiek). Daarom stilzitten als het moet en bewegen als het kan. Maar niet iedereen is zo makkelijk en dan ontstaan de problemen.

Het moet passen

Waarom haalde ik nu voor didactiek altijd maar een mager zesje tijdens de opleiding? Omdat ik toen al zag dat de methode waarop je de lesstof aanbiedt aan een kind, moet passen bij het kind zelf. Mensen met talent voor het interpersoonlijke kunnen zich zonder moeite verplaatsen in de ander en hebben een goed ontwikkeld voorstellingsvermogen. En daarom voelde ik vaak aan wat een kind anders nodig had dan werd aangeboden. Echter onderwijs methodes liggen vast en daar zat mijn weerstand. (En dat heeft dan weer te maken met structuurbehoefte, wat weer niet een talent van mij is. Stapsgewijs van A naar B is niet mijn ding. Weten waar we heen gaan en onderweg ontdekken hoe we er komen is dat wel.)

Differentiatie in de methodiek is de sleutel naar meer succes.

Nu is het natuurlijk niet zo makkelijk om het hele onderwijssysteem aan te passen aan de talenten van ieder individu. Kleinere scholen, klassen en groepen heeft altijd de voorkeur en geeft meer ruimte om op een andere manier les te geven maar veel verder zal het niet kunnen gaan. Wat wel helpt is ieder mens laten ontdekken wat zijn leerstrategie is, dan weet men zelf wat men nodig heeft om op een makkelijke en effectieve manier te leren. Ik ben er voorstander van om in ieder geval aan het begin van de middelbare school van iedereen de leerstrategie vastgesteld te hebben, dat zou een heleboel verdriet en frustratie kunnen schelen.

Het is nou eenmaal zo dat als je makkelijk informatie verwerkt, je betere resultaten behaalt, je minder tijd aan je studie of werk hoeft te besteden en je meer tijd over houd voor jezelf en de dingen die je echt leuk vind.

Leerstrategie

Hoe gestructureerd moet het zijn?

Niet iedereen houdt van structuur

Het is de muziek die de toon maakt

Muziek tijdens het leren ﻿

Opruimen

Het lijkt simpel en dat is het ook

Bingo!

Deze jongen heeft er alle talenten voor!

Visuele stress

Als alle letters dansen

Nature Quest en NooitGenoeg

Aarden en verder gaan

HBO+

Hoe verwerk jij informatie?

HSP en informatie verwerken

Groter of duidelijker?

Take a Break

Dutje of geen dutje op het werk

Omwegen

Omleidingen naar de shortcut

De kracht van verbinding

Hoe maak je een stroomversnelling aan informatie

Hoax

Het broodjeaapverhaal!

Simpel

De eenvoud van het onderzoek

Binaural beats

Denkbeeldig geluid

Het verschil

Nog een keer het verschil

Ondernemen

Dromen, verbinding, groei.

Heuristiek

De 'Shortcut'

Twee hersenhelften

Samenwerken moet

Meervoudig intelligent

Hoe ben je intelligent.

Kopieergedrag

Kopiëren

Talenten

Ons brein heeft eigen talenten.

Frisse lucht

Hoe belangrijk is dat?!

Rust voor het brein

Hobby's en interesses

Zeggen wat je doet en doen wat je zegt

Kwaliteit in communicatie

Rust, Reinheid, Regelmaat

Als de R in de maand is

Lezen vanaf een scherm

Werken en leren aan het strand

De definitie van leerstrategie

Succesvol Onderwijs

Beelddenken

Beelddenken

Kijken en zien

Fixatie disparatie

Trek vooral niet aan de halmen

Een groot tekort aan vakmensen

Leerstijlen en teamrollen versus leerstrategie

Doeners, planten en auditief

Mentale onrust

Over ADD en andere disorders

Tangels en doodling

Doedelen is opletten

Soft skills gaan vóór hard skills

De skill om te leren is de belangrijkste skill die wij hebben!

Brein is gein

Luisteren naar ons brein

Wat doet u

Leerstrategie onderzoek

Wat is leerstrategie

Strategisch leren

Muziek tijdens het leren